نگرشي بر قاچاق مواد مخدر و قاچاق مهاجرين در معاهدات بين المللي

Impact of Narcotic and People Smuggling on International Treaties

چكيده بر خلاف دزدي دريايي و تجارت برده كه به عنوان اولين مصاديقِ جناياتِ بين المللي محسوب گرديده و اِعمال صلاحيت جهاني در ارتباط با تعقيب و مجازات مرتكبين آنها از گذشته تا كنون فراهم بوده است، برخي ديگر از انواع جديدتر جرايم بين المللي دريايي در دوران اخير، مورد توجه جامعه جهاني قرار گرفته اند. در ميان انواع مختلف جرايم مذكور، با توجه به درجه اهميت آنها و اينكه روند مقابله جامعه جهاني با آنها به انعقاد معاهدات بين المللي منجر شده باشد، در تحقيق پيش رو دو مورد از جرايم مهم، يعني قاچاق موادِّ مخدِّر و قاچاق مهاجرين از طريق دريا مورد توجه قرار گرفته است. گسترش معاهدات در جهت مقابله با جرايم فوق به ويژه در مناطق وراي اعمال صلاحيت دولت ها، محور عمده مباحث مطروحه در اين تحقيق مي باشد. در اين راستا، كنوانسيون هاي چهارگانه ژنو (1958) و حقوق درياها (1982)، كنوانسيون سازمان ملل متحد براي مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهاي روان گردان (مصوب 20 دسامبر 1988)، به همراه ساير اسناد بين المللي، منطقه اي و دوجانبه مربوطه كه همگي به مبارزه با جرايم بين‌المللي دريايي اختصاص دارند، در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است.