عوامل موثر بر طيف طراحي در حوزه‌ي نزديك گسل و طيف پيشنهادي با استفاده از ركوردهاي داراي پالس جهت‌پذيري

EFFECTIVE PARAMETERS ON DESIGN SPECTRA IN NEAR-FAULT AND PROPOSED SPECTRUM USING FORWARD DIRECTIVITY RECORDS

تكان هاي شديد زمين حين رخداد زلزله يكي از مهم‌ترين خطراتي است كه مهندس محاسب براي تحليل و طراحي ساختمان ناگزير از احتساب آن است. در اين راستا دست‌يابي به عملكرد مورد انتظار سازه، حين زلزله و پس از آن، با توجه به سطح عملكردِ مورد نظر ضروري است. از اين ميان، بررسي جنبش نيرومند زمين در حوزه‌ي نزديك گسل كه داراي ويژگي هاي متفاوت و منحصر به‌فردي مانند جهت‌پذيريِ پيش‌ران است، در طراحي و بررسي عملكرد سازه‌ها در حوزه‌ي نزديك گسل بسيار ضروري است. همچنين از آنجا كه آيين‌نامه‌هاي زلزله ضوابط مناسبي براي طراحي ساختمان ها در حوزه‌ي نزديك گسل ارايه نمي‌دهند، دست‌يابي به ابزار طراحي مناسب و جواب‌گوي نيازهاي طراحي در اين ناحيه ضرورت مي‌يابد. در ناحيه‌ي گسل، گذشته از اثر پالس جهت‌پذيري پيش ران، به‌علت عدم كاهيدگي قابل توجه، جنبش زمين داراي انرژي بيشتري است. لذا علاوه بر احتساب شتاب حركت زمين در حوزه‌ي نزديك گسل در برآورد طيف طراحي، بايد اثرات ناشي از پالس جهت‌پذيري پيش ران در تقويت طيف و پاسخ لرزه‌يي مد نظر قرار گيرد.

Strong ground motion during an earthquake is one of the most important effects that engineers have to face. Hence, achieving a prospected performance during and after an event is necessary. Since present seismic design codes are not proper enough in near-fault conditions, an appropriate design procedure (like proper design spectra) is strongly needed. In near-fault, not only forward directivity is important, but, also, because of less attenuation, strong ground motion has much more energy.