بررسي تاثيرگذاري نرخ مبادله بر سرمايه گذاري در اقتصاد ايران

Examination of the Impact of Terms of Trade on Investment in Economy of Iran

هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تاثيرگذاري نرخ مبادله بر سرمايه گذاري با استفاده از تكنيك همجمعي در اقتصاد ايران براي دوره زماني 1385-1350 است. براي رسيدن به اين هدف، ابتدا تابع سرمايه گذاري بر اساس نظريه ارزش فعلي و نظريه نيوكلاسيك تصريح گرديد. متغيرهاي دخيل در اين تابع شامل توليد ناخالص داخلي، سطح عمومي قيمت ها، نرخ سود بانكي و نرخ مبادله مي باشد. به منظور برآورد الگوي تصريح شده، از روش جوهانسون- جوسليوس‌ استفاده شد. نتيجه بررسي حاكي از وجود يك رابطه تعادلي بلندمدت بين سرمايه گذاري و متغيرهاي مزبور بود. در اين بردار همجمعي توليد ناخالص داخلي، سطح عمومي قيمت ها و نرخ مبادله تاثير مثبت و نرخ بهره تاثير منفي بر سرمايهگذاري داشتند.

The main idea of this study is examination of the Impact of Terms of Trade on Investment by Johnsen-Juselius cointegration technique for Economy of Iran in (1971-2006). For this aim, we specify investment function according the present value criteria and neoclassic theory. Our model includes gross domestic production, price index, interest rate and terms of trade. We use Johnsen-Juselius cointegration technique for estimation of this model. The result of econometric estimation has indicated a long run relationship among investment, gross domestic production, price index, interest rate and terms of trade. Our result showed GDP, price index and terms of trade have direct effect and interest rate has inverse effect on investment.