تجربه تندرستي معنوي پرستاران انكولوژي: تحليل محتواي كيفي

زمينه و هدف: تندرستي معنوي به عنوان يكي از عوامل موثر بر پيامدهاي سلامتي انسان، در سال هاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس متون، تندرستي معنوي پرستاران بر انجام مراقبت معنوي تاثير مي گذارد. لذا هدف اين پ‍‍ژوهش كيفي، تبيين تجربه تندرستي معنوي پرستاران انكولوژي مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه كيفي از نوع پديدار شناسي، 24 پرستار انكولوژي شاغل در 12 بيمارستان آموزشي درماني وابسته به دانشگاه هاي علوم پزشكي ايران، تهران و شهيد بهشتي به عنوان شركت كننده وارد مطالعه شدند. داده ها توسط 20 مصاحبه نيمه ساختاريافته و دو جلسه گروه متمركز متشكل از 16 پرستار با تنوع سنّي و جنسي كافي جمع آوري شده و توسط تحليل محتواي كيفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: در پايان فرايند تحليل، 11 طبقه اصلي اعتقاد به دين، قرآن و آخرت، اعتقاد به خدا، پيامبران و امامان، درك فلسفه و قوانين خلقت، خدا شناسي و استعانت از خدا، جستجو و پرستش خدا، سلامتي كامل، پرستاري عالمانه و ايثارگرانه، احساس رضايت از زندگي، به كمال و تعالي رسيدن، معني و هدف در زندگي و منابع انرژي دروني پديدار شد. نتيجه گيري: پرستاران انكولوژي تندرستي معنوي را به صورت اعتقاد به خدا و قرآن، درك راز خلقت و تلاش براي خداشناسي (تندرستي مذهبي) و كسب سلامتي كامل، پرستاري آگاهانه، رضايت از كار و زندگي و يافتن معني و هدف زندگي (تندرستي وجودي) تجربه مي كنند.