مقايسه سلامت رواني، كيفيت زندگي و هوش هيجاني معلمان تربيت بدني و غيرتربيت بدني استان كرمانشاه

The Comparison of Mental Health, Quality of Life and Emotional Intelligence of Physical Education Teachers and Non-Physical Education Teachers in Kermanshah

اين تحقيق با هدف مقايسه سلامت رواني، كيفيت زندگي و هوش هيجاني معلمان تربيت بدني و غيرتربيت بدني استان كرمانشاه با روش تحقيق علي – مقايسه اي و به صورت ميداني انجام گرفت. جامعه آماري تحقيق كليه معلمان استان كرمانشاه (972 معلم تربيت بدني و 2854 معلم غيرتربيت بدني) بودند. براي نمونه گيري از روش خوشه اي چند مرحله اي استفاده شد. براساس جدول حجم نمونه گيري مورگان 280 معلم تربيت بدني و 350 معلم غيرتربيت بدني به عنوان نمونه انتخاب شد. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه دموگرافيك، پرسشنامه سلامت رواني (GHQ)، پرسشنامه كيفيت زندگي (SF-36) و پرسشنامه هوش هيجاني بردبري و گريوز استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفي و همچنين آمار استنباطي شامل آزمون كالموگروف – اسميرنوف و آزمون t مستقل استفاده شد. نتايج نشان داد كه تفاوت معني داري بين كيفيت زندگي و ابعاد آن در معلمان تربيت بدني و غيرتربيت بدني وجود دارد (05/0 P < ) و تفاوت معني داري بين سلامت رواني و ابعاد آن در معلمان تربيت بدني و غيرتربيت بدني مشاهده شد (05/0P < ). همچنين تفاوت معني داري بين هوش هيجاني و ابعاد آن در معلمان تربيت بدني و غيرتربيت بدني وجود دارد (05/0P < ). در بيشتر متغيرهاي تحقيق، ميانگين نمره هاي معلمان تربيت بدني درمقايسه با غيرتربيت بدني بيشتر بود. به طور كلي مي توان اذعان داشت كه درگيري فعال در ورزش و فعاليت هاي بدني احتمالاً نقش مهمي در ارتقاي عوامل رواني مانند سلامت رواني، هوش هيجاني و كيفيت زندگي دارد.

The aim of this study was to compare mental health, quality of life and emotional intelligence in physical education teachers and non-physical education teachers in Kermanshah. This study was carried out by a causal-comparative and field method. The statistical population of this study comprised all the teachers of Kermanshah (972 physical education teachers and 2854 non-physical education teachers). Morgan table determined 280 physical education teachers and 350 non-physical education teachers as the sample. In order to collect the data, demographic characteristics questionnaire, General Health Questionnaire (GHQ), Quality of life Questionnaire (SF-36) and Bradbury and Grays’ Emotional Intelligence Questionnaire were used. Descriptive statistics and inferential statistics such as independent sample t test and Kolmogorov-Smirnov test were used to analyze the data. The results revealed a significant difference in quality of life and the components between physical education teachers and non-physical education teachers (P < 0.005), in emotional intelligence and the components (P < 0.005) and in mental health and the components (P < 0.005). In most of the factors, physical education teachers received higher mean scores than non-physical education teachers. Generally, it can be concluded that physical activity can probably improve mental factors such as mental health, quality of life and emotional intelligence.