مواجهه با كار شيفتي/تاثير ان بر سلامت زنان

coping with shift work the impact on womens health

به‌طور سنتي، جداول كاري پليس فقط به نيازهاي عملياتي حضور پليس در 24 سعت توجه مي‌كنند و نيازهاي افسران (غير از نيازهاي اساسي براي تعطيلات موردي) مدنظر قرار نمي‌گيرد. جامعه پليسي اكنون نيازمندي‌هاي گوناگوني دارد؛‌ براي مثال انتظار دارد در زمان‌هايي كه نسل قبلي در خواب سنگيني بوده است قادر به تعامل و معاشرت با مردم باشد. در تلاش براي پاسخگويي به چنين خواسته‌هايي، سازمان‌هاي پليسي در سراسر دنيا به آزمايش كردن ادامه مي‌دهند. برخي موفق‌تر از ديگران بوده‌اند و با جدول‌هاي كاري متفاوت در تلاش براي به هم پيوستن منابع محدود پليسي‌ براي جوابگويي به نيازهاي روزافزون پليس هستند. هنگامي كه در تحقيقات اثرات منفي كار شيفتي روي افراد و كار اجرايي سازمان برجسته و مشخص مي‌شود و قانون نيازهاي ايمني و سلامتي كاركنان را اجباري مي‌كند، مديران پليس درمي‌يابند كه به جست‌وجو براي جدول‌هاي كاري موثرتر عملياتي نياز دارند كه دربردارنده ملاحظات نيازهاي سلامتي، ايمني و رفاهي باشند. آنچه بسياري از مديران هنوز موفق به درك آن نشده‌اند، اين است كه اين نيازها همگاني نيستند و اغلب به شرايط انفرادي افسران وابسته‌اند. هدف اين مقاله آن است كه آگاهي از اثرات زيان‌آور نهفته در كار شيفتي را به طور يكسان در ميان مديران و افسران افزايش دهد؛ زيان‌آور براي سازمان از نظر كاهش ظرفيت كاري، غيبت از كار زيادتر، افزايش ريسك حوادث و ميزان تغيير در تعداد كارمندان و روابط ضعيف كارمندي؛ زيان‌آور براي افسران به اين دليل كه مي‌تواند توانايي ادراكي و هوشياري فرد را ضعيف كند. اين اثرات همچنين مي‌تواند قدرت باروري فرد را كاهش دهد و به سلامتي و روابط و زندگي اجتماعي‌اش صدمه بزند و بالاخره اميد به زندگي را كاهش دهد. افسران پليس چيزهاي زيادي را براي خدمت كردن فدا مي‌كنند، اما آنها نبايد اين چيزها را فدا كنند.