شبيه‌انگاري نفس انسان به خدا از منظر امام خميني

The Similarity (tashabih) between Humanʹʹs Soul and God from the Perspective of Imam Khomeini

شناخت ذات و اسما و صفات حق‌تعالي و نيز پي‌بردن به حقيقت انسان، از مسايل مورد ابتلا و اهتمام افكار بشري است. نه تنها مومن و موحّد، شور و شوق معرفت به مبدا و پديدآورنده هستي دارد، كه غير او نيز در آرامش مطلق نخفته و بلكه همگان در تلاش براي شناخت خود، آفريننده خود و اطراف خود مي‌باشند. در اين ميان،آنچه بيش از همه ذهن و زبان متفكران را به خود مشغول ساخته، مسيله تشابه انسان به خداست. در ميان متاخران، آرا و نظريات امام خميني? درباره مسيله شبيه‌انگاري نفس به خدا، درخور توجه و تامل است. نوشتار حاضر بر آن است تا ضمن تبيين وجوه و ابعاد «شبيه‌انگاري نفس» از منظر امام?، به بررسي مهم‌ترين نتايج اين تشابه بپردازد، تا علت اين اهتمام و عنايت خاص ايشان به علم النّفس و شباهت نفس آدمي به خدا، در نسبت با ديگر مسايل، بيشتر روشن شود.

One of the important matters for human is to become aware of Godʹs essence, names and attributes and also understand the reality of himself. Not only has a pious and monotheist person the wish to achieve knowledge of the origin and creator of the world, others will not relax unless they become aware of themselves, their creator and their surroundings as well. The similarity between human and God has occupied the minds and words of all scholars more than other matters. The theory of Imam Khomeini, among the later scholars, about the similarity between human and God is more noticeable and considerable. Explaining the aspects of the ʹsimilarity of soulʹ from the perspective of Imam Khomeini in this article, the most important conclusions of this similarity will be investigated. This investigation will more clarify the reason why he has a special attention to the ʹknowledge of soulʹ and the similarity between humanʹs soul and God compared with other topics.