مقايسه‌ي كمال‌گرايي و تعلل ورزي در مادران دانش‌آموزان با و بدون ناتواني يادگيري

A Comparison of Perfectionism and Procrastination in Mothers of Students with and without Learning Disability

هدف اين مطالعه مقايسه كمال‌گرايي و تعلل‌ورزي در مادران دانش‌آموزان با و بدون ناتواني يادگيري بود. اين پژوهش از نوع مقطعي-مقايسه‌اي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه مادران دانش‌آموزان 9 تا14 ساله با و بدون ناتواني يادگيري شهر اراك در سال 1389 مي‌باشد. آزمودني‌هاي پژوهش شامل 80 نفر از مادران دانش‌آموزان مبتلا به ناتواني يادگيري بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و 80 نفر از مادران دانش‌آموزان عادي به شيوه همتاسازي (بر اساس سن مادر، تحصيلات و تعداد فرزندان) انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس‌هاي كمال‌گرايي و تعلل‌ورزي استفاده شد. نتايج تحليل واريانس چند متغيري نشان داد كه بين دو گروه از مادران در كمال‌گرايي مثبت، كمال‌گرايي منفي و تعلل ورزي تفاوت معناداري وجود دارد (001/0 > Ps). مادران اين دانش‌آموزان به دليل انتظارهاي غيرواقع بينانه و سرزنش مداوم خود سطوح بالايي از اضطراب و ترس از شكست را تجربه مي‌كنند.

The purpose of this study was to compare perfectionism and procrastination in mothers of students with and without learning disabilities. From among mothers of all 9-14 year old students with and without learning disability in Arak in 1389 (A.H.), and using a random sampling procedure a sample of 80 mothers of students with LD, and 80 mothers of normal students matched in terms of maternal age, education and number of children was selected. Data were collected using scales of perfectionism and procrastination. Multivariate analysis of variance indicated that mothers of LD students reported more negative perfectionism and higher procrastination. We speculate that perfectionism may be the reason for high levels of anxiety, fear of failure, and depression in mothers of LD children and procrastination is used by them to get rid of negative emotions temporarily.