دولت الكترونيك،پوياي نهادي و بحران اعتمادسازي

E-governmentٰ institutional dynamic and trust-bulding crisis

در سايه گسترش تكنولوژي ارتباطات و اطلاعات،‏ مبادلات بين انسان‌ها از راه دور،‏ جايگزين تعاملات چهره به چهره سنتي شده است. در اين مبادلات كه تكنولوژي بين ملت و دولت فاصله مكاني و زماني به وجود ‌آورده است،‏ ميزان اعتماد ممكن است دچار نوسان شود. از آنجاييكه وجود اعتماد زيربناي وجود دولتهاي دموكراتيك مي باشد،‏ اين مقاله درصدد است تا اثرات دولت الكترونيك بر نهادهاي اوليه و تاثير آن بر ميزان اعتماد به دولت را تبيين كند. عدالت در مدل پنج بعدي نيز به عنوان متغير اثرگذار بر اين رابطه مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور نظرات سه گروه اساتيد مديريت دولتي،‏ مديران اجرايي در دولت و دانشجويان مديريت دولتي مورد بررسي قرار گرفته است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از وجود رابطه معني‌دار بين پوياييهاي نهادي دولت الكترونيك و ميزان اعتماد در بين مردم است.

As a result of information and communication technology development, traditional face to face transactions is replaced by telecommunication. As well as other basic institutions -familial, educational, religious and economical institutions- governmental institutions have been affected by this type of technology and electronic government has been appeared in recent decades. Penetration of ICT in government may affect the “Trust in Society”. This article tries to explain effects of E-Government on basic institutions and on trust and democracy consequently. Furthermore we noticed Five Dimensional Justice Model (FDJM) as moderator variable that affect this relations. The results of this research shows the significant relationship between institutional dynamic of E-Government and public trust.