مقايسه اثر تريامسينولون استونايد 1/0 درصد و ديكلوفناك 1% در مبتلايان به آفت مينور دهاني

Comparing the Effects of Triamcinolone Acetonid 0.1% and Diclofenac 1% in Patients with Recurrent Aphthous Stomatitis.

خلاصه: سابقه و هـدف: آفت دهاني شايعترين بيماري زخمي عودكننده دهان است كه دردناك بوده و تاكنون درمان قطعي براي آن گزارش نشده است لذا به منظور مقايسه تاثير دو داروي تريامسينولون و ديكلوفناك به شكل ژل موضعي در مبتلايان به آفت دهاني عودكننده اين مطالعه انجام گرفت. مواد و روش‌ها: تحقيق با طراحي كارآزمايي باليني، بر روي 25بيمار شامل 2 گروه 12 و 13 نفره انجام شد گروه مورد ژل ديكلوفناك و گروه شاهد ژل تريامسينولون دريافت كردند افراد 2 گروه از لحاظ سن ، جنس و ابتلا به آفت مينور و اندازه اوليه ضايعه مشابه بودند هر گروه روزانه 3 بار دارو را محل زخم مي‌گذاشتند ميزان درد و اندازه ضايعه قبل از درمان و در روزهاي 2 و 6 پس از درمان همراه با ميزان بهبودي اندازه‌گيري شد و در داخل هر گروه و بين گروه‌ها با استفاده از آزمون‌هاي Mann- u- whitney ، Wilcoxon و Fisher exact test مورد تحليل آماري قرار گرفت. يافته‌ها: ميزان درد در گروه ژل ديكلوفناك در روز قبل از درمان و روز ششم بعد از درمان به ترتيب 25/3±07/5 و 6/2±6/1 در مقابل 9/3 ±5/6 و 8/2±5/1 در گروه ژل تريامسينولون بود كه در هر دو گروه كاهش معني‌دار يافته (01/0 > P) اما بين دو گروه تفاوت معني‌داري نداشت (9/0 > P). اندازه زخم در گروه ژل ديكلوفناك در روز قبل از درمان و روز ششم بعد از درمان به ترتيب 1/2± 6/5 و 5/4± 5/2 در مقابل 1/2±5/6 و 3/4±8/2 در گروه ژل تريامسينولون بود كه در هر دو گروه به طور معني‌داري كاهش يافته (01/0 > P) اما بين دو گروه تفاوت معني‌داري نداشت (7/0 > P). نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد هر دو دارو بر ميزان درد، طول دوره درمان و اندازه زخم در آفت مينور دهاني اثر مشابهي دارند با توجه به عوارض شناخته شده داروهاي كورتيكو استروييد به جاي استفاده از ژل تريامسينولون، ژل ديكلوفناك توصيه مي‌گردد.