بررسي «صبر» از ديدگاه امام خميني(ره)

انديشمندان اسلامي اغلب با سه گرايش اصلي فلسفي، نقلي‌و‌ عرفاني به علم اخلاق نگريسته‌اند. ‌امام خميني با تلفيق اين سه‌ديدگاه به نظري جامع رسيده است و به عنوان نمونه درباره فضيلتِ صبر مي‌توان به نوآوري ايشان راه يافت. نگارنده در اين مقاله، ‌‌‌‌اين نظر را در مقايسه با آراي خواجه عبدالله انصاري، خواجه نصيرالدين‌طوسي و عزالدين‌محمودكاشاني مطرح نموده است؛ چرا كه با هم در گرايش‌هاي اخلاقي و مطالعه صبر، مشتركاتي دارند كه در ضمن آن ابتكارهاي امام خميني درباره صبر ‌هم روشن‌مي‌گردد. ايشان ‌قرآن و‌حديث را مبنا قرار داده‌اند‌ و ابتدا تفسيري حكيمانه نموده و سپس با ذوق عرفاني به دريافت‌هاي معنوي پرداخته‌اند.