پسوندهاي فعل‌ساز در زبان تركي آذري و مقايسه آن با زبان فارسي

Verb Suffixes in Azari Turkish and Persian ‎Compare and Contrast

يكي از مواردي كه موجب افزايش توانايي‌هاي زبان مي‌شود، امكان استفاده از پسوندهايي ‏است كه با به كار گرفتن آنها فعل‌هاي جديد از اسم ساخته مي‌شود و اين موضوع باعث غناي ‏واژگاني زبان و گسترش دايره آن مي‌گردد. زبان فارسي براي ساختن فعل از اسم، داراي ‏محدوديت است، درحالي كه در زبان تركي (آذري) پسوندهاي بسياري در اين مورد وجود دارد ‏و همين امر موجب مي‌گردد ضمن بالا بردن توان ترجمه‌اي زبان تركي و همراهي آن با ‏گسترش روزافزون حوزه واژگان، از قيد استفاده از فعل‌هاي مركب رها گردد و بر ميزان اشتقاق ‏فعلي آن افزوده شود. زبان فارسي براي جبران اين محدوديت به ساختن فعل‌هاي مركب ‏گرايش دارد و براي مفاهيم جديد از اين الگو استفاده مي‌كند. در اين مقاله سعي شده است ‏ضمن مقايسه امكانات زبان تركي با زبان فارسي، پسوند‌هاي فعل‌ساز تركي معرفي و ‏انعطاف‌پذيري‌هاي اين زبان آشكار گردد. ‏

One of The Potentialities enhancing a language Power is using its suffixes to make a new verb from a noun .This enriches and develops the lexical scope of that language. To make a verb from noun , Persian possesses a limited number of suffixes , but in Azari Turkish There are many amplifying its translation power , developing its lexical scope , freeing it from using compound verbs, and adding to its derivation verbs to express new concepts. In this article an attempt has been made to introduce Turkish verb-making suffixes and its inflexibilities While comparing and contrasting the suffix potentiality of Persian and that of Turkish .