قوم گرايي از نگاه قرآن

قوم به گروهي از مردم كه زبان واحد، دين و مذهب واحد، فرهنگ واحد، سرزمين واحد و خصوصيات جسماني نزديك به هم دارند،‌ اطلاق مي‌شود. اين مقاله با استفاده از روش معناشناسي و تفسير موضوعي به موضوع قوم‌شناسي در قرآن چون هويت قومي، گونه‌شناسي اقوام، روش‌شناسي شناخت اقوام، قوم‌گرايي مشروع پرداخته است. ‏منظور از «وحدت انسان‏ها» اين است كه با حفظ اختلافات، نسبت‏به هم همدلي پيدا كنند و به حقوق يكديگر احترام بگذارند و مصالح متقابل ‏را رعايت كنند. همچنين منظور از «وحدت امت اسلامي‏»، وحدت مواضع اعتقادي و فقهي و عدم بيان آنها نيست، بلكه ‏مقصود اين است كه نخست فرقه‏هاي اسلامي به طور صحيح يكديگر را بشناسند، از مواضع فكري و اعتقادي هم كاملا ‏مطلع شوند و براي حفظ و گسترش كيان اسلام از نزاعي كه قرآن كريم آن را نهي كرده، بپرهيزند و براي دفاع از ساحت قران و اصول ثابت و مشترك اسلامي، يد واحده باشند.