بررسي اثر بخشي آموزش گذشت بر سازگاري زنان مطلقه

چكيده هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش گذشت بر سازگاري زنان مطلقه است. در اين پژوهش از يك نمونه در دسترس زنان مطلقه شهر اهواز استفاده شد كه به فراخوان پژوهشگر براي آموزش گذشت پاسخ مثبت دادند. نمونه اين پژوهش را 30 نفر زن مطلقه تشكيل دادند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده به دو گروه آزمايشي (15n=) و كنترل (15n=) گمارده شدند. فرضيه اصلي اين پژوهش عبارت بود از: آموزش گذشت سبب بهبود سازگاري زنان مطلقه مي‌شود. همه زنان مطلقه شركت‌كننده در پژوهش به ‌وسيله مقياس سازگاري طلاق فيشر (FDAS) سنجيده شدند. در اين پژوهش براي تحليل داده‌ها علاوه بر آمار توصيفي، روش آماري تحليل واريانس چند متغيري به كار برده شد. نتايج به‌دست آمده همه فرضيه‌هاي پژوهش را تاييد كرد و نشان داد كه آموزش گذشت نسبت به همسر سابق باعث افزايش ارزش خود (48/18,F= 001/0p < )، افزايش رهايي از رابطه قبلي (71/4, F=03/0p < )، افزايش اعتماد اجتماعي (38/21, F= 001/0p < ) و افزايش خودارزشمندي اجتماعي (27/19, F= 001/0p < ) و نيز باعث كاهش احساسات خشم (05/7, F= 01/0p < ) و كاهش نشانگان غم و اندوه (73/30, F= 001/0p < ) زنان مطلقه مي‌شود.