ميزان شيوع چاقي و اضافه وزن در دانش‌آموزان ابتدايي شهر اراك، 1388

The study of obesity and overweight in Arak primary school Students, 2009

زمينه: شيوع چاقي و اضافه وزن در كودكان و نوجوانان سراسر جهان رو به افزايش بوده و يكي از مشكلات مهم سلامت عمومي است. مطالعه حاضر با هدف بررسي ميزان شيوع چاقي و اضافه وزن دانش‌آموزان مقطع ابتدايي شهر اراك انجام شد. روش‌ها‌: در اين مطالعه مقطعي، 742 دانش‌آموز مقطع ابتدايي شهر اراك با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي دومرحله‌اي انتخاب شدند. وزن، قد و BMI محاسبه شد. وضيت چاقي و اضافه وزن بر اساس BMI براي سن و جنس در مقايسه با صدك‌هاي استاندارد CDC و مرجع ايراني ارزيابي گرديد. براي مقايسه دو مرجع فوق از آزمون آماري t-test استفاده شد. يافته‌ها: شيوع چاقي بر اساس مرجع ايراني و CDC به ترتيب 5/4 و 7/1 درصد و شيوع اضافه وزن به‌ترتيب 7/8 و 4 درصد بود (001/0P < ). شيوع اضافه وزن بر اساس دو معيار ايراني و CDC در دو جنس، تفاوت آماري معناداري نداشت ولي ميزان شيوع چاقي بر اساس معيار ايراني در دختران و پسران تفاوت معناداري داشت (046/0P=). ميزان شيوع چاقي و اضافه وزن بر اساس مرجع‌ ايراني به‌طور معناداري بيشتر از CDC بود (001/0P < ). نتيجه‌گيري: شيوع چاقي و اضافه وزن بر اساس مرجع CDC در حد قابل قبول بود. با توجه به اين‌كه تفاوت آماري معنا‌داري بين مرجع ايراني و CDC براي برآورد ميزان شيوع چاقي و اضافه‌وزن مشاهده گرديد توصيه مي‌شود علاوه بر استفاده از نمودارهاي منطقه‌اي به‌منظور تن‌سنجي كودكان، مطالعات ديگري جهت تعيين اندازه اثر عوامل گوناگون موثر بر وزن و قد كودكان طراحي و اجرا گردد.

Background: The prevalence of obesity and overweight among children and adolescents is increasing worldwide and it is one of the most important general health problems. One of the routine methods in diagnosis of physical growth in children is Body Mass Index (BMI). Methods: This study is a cross – sectional one in which 742 students from primary schools aged 7-11 years were chosen in a two-stage cluster sampling by considering their gender and age. Weight and Height of students were collected and their Body Mass Index (BMI) was also calculated. BMI percentiles of these students were compared with the Iranian Reference (Husseini) and the center of Disease Control and Prevention (CDC) reference data. For statistical analysis t-test was used to compare data. Results: The prevalence rates of obesity on the base of Iranian reference and CDC were estimated 4.5%, 1.7% (P < 0.001), respectively, and the prevalence of overweight were 8.7%, 4% respectively (P < 0.01). Considering the prevalence of overweight, there was no statistically difference between girls and boys while, prevalence of obesity based on Iranian reference in both gender was statistically different (p=0.046). The overall prevalence of obesity and overweight based on Iranian reference was significantly higher than that of the CDC reference (P < 0.001). Conclusion: The prevalence rate of obesity and overweight based on CDC was acceptable. As the results of different references the prevalence of obesity were not the same, so the employment of relevant BMI percentile and further studies to determine the effect size of various factors affecting weight and height are recommended.