مقايسه دستيابي به اهداف آموزشي كارآموزي داخلي و جراحي يك به روش مربي ثابت و غيرثابت از ديدگاه دانشجويان

Comparison of the achievement of educational goals of clinical training of the first medical surgical nursing course by fixed and unfixed instructors

مقدمه: اصلي ترين بخش آموزش پرستاري، آموزش باليني است. دو روش آموزشي در اين زمينه استفاده از چند مربي براي يك گروه از دانشجويان (مربي غير ثابت) و يا يك مربي براي يك گروه از دانشجويان در همه بخش ها مي باشد (مربي ثابت). اين مطالعه به منظور مقايسه ميزان دستيابي به اهداف آموزشي كارآموزي باليني به روش مربي ثابت و غير ثابت طراحي و اجرا شده است. روش كار: اين مطالعه يك پژوهش نيمه تجربي است. 88 نفر از دانشجويان پرستاري كه درس كارآموزي داخلي- جراحي يك را انتخاب كرده بودند از دو دوره تحصيلي متوالي به روش سرشماري انتخاب شدند و طي دو سال پي در پي به روش مربي ثابت (43 نفر) و غيرثابت (45 نفر) و با طراحي دو سو كور آموزش داده شدند. بخش هاي باليني و مربيان در هر دو گروه ثابت بودند. داده ها در پايان ترم تحصيلي با استفاده از چك ليست خودارزيابي جمع آوري و با محاسبه ميانگين، انحراف استاندارد و آزمون تي مستقل تحليل شدند. يافته ها: ميانگين نمرات خودارزيابي دانشجويان در گروه مربي ثابت 55/0±67/1 و در گروه مربي غير ثابت 61/0±98/1 بود. در مقايسه ميانگين هاي دو گروه به كمك آزمون آماري تي مستقل اختلاف معنادار آماري مشاهده شد (P < 0.05, F:1.32 ). بحث و نتيجه گيري: استفاده از روش مربي غيرثابت در آموزش باليني دانشجويان پرستاري پيشنهاد مي شود.