بررسي انديشه‌هاي اخلاقي و تعليمي در شعر اجتماعي عصر مشروطيت

The study of didactic and ethical thoughts in social poetry of constitutionality era

در تاريخ ايران حوادث بسياري منجر به شكل‌گيري مشروطه شد. پيدايش مشروطه نيز به نوبه خود در تغيير روند ادبيات و مفاهيم و مضامين آن بسيار تاثيرگذار بود. اين تغييرات در حوزه موضوع و مضمون و انديشه صورت گرفت و باعث شد مضامين اخلاقي و تعليمي همچون دادگري، وطن‌خواهي و انسان‌گرايي در شعر به گونه‌اي متفاوت از ادوار قبل مطرح شود. با طرح اين مضامين، شعر و نثر اين دوره آيينه تمام نماي حقايق و بيان محروميت ها و ستم‌كشي‌هاي مردم شد؛ به طوري كه مي‌توان گفت در هيچ دوره‌اي شعر تا اين حد بين مردم راه پيدا نكرد. بيان مستقيم آموزه‌هاي اخلاقي و اجتماعي در شعر اين دوره متفاوت و اثرگذار است.

In the history of Iran, many events lead to the formation of constitutionality. The emergence of constitutionality by itself put forward the changes of attitudes towards literature, ethical and didactic contents such as justice action, patriotism, and humanity. By putting forward these contents the prose and verses of this period are complete reflection of truths as well as the expression of derivation and oppression of people. Therefore, the verses of this period entered to the heart of people. Finally, the direct expression of the social and ethical in verses of this period are different and impressive.