پريشاني اخلاقي پرستاران شاغل در مراكز درماني شهر بم در سال 1390

: The moral distress of nurses in health centers in the city of Bam in 1390

شتاب فزاينده پيشرفت فن‌آوري‌هاي زيست پزشكي در دهه‌هاي اخير، با افزايش گرايش به مباحث اخلاقي همراه گرديده است. پرستاران نيز از جمله پرسنل سلامت هستند كه به طور مداوم در شرايطي قرار مي‌گيرند كه مستلزم تصميم‌گيري مي‌باشند. آنان هر روزه در محيط كاري خود در حين كشمكش با انواع گوناگوني از تنش‌هاي روحي روبه‌رو هستند. در اين ميان، پريشاني اخلاقي بر تمام ابعاد زندگي حرفه‌اي و شخصي آن‌ها تاثير مي‌گذارد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان پريشاني اخلاقي پرستاران شاغل در مراكز درماني بم در سال 1390 مي‌باشد. روش كار: اين مطالعه از نوع توصيفي ـ مقطعي است. نمونه‌ها شامل 140 نفر از پرستاران شاغل در مراكز درماني شهر بم مي‌باشند و داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه پريشاني اخلاقي كه روايي و پايايي آن در مطالعات ديگر اندازه‌گيري شده (آلفاكرونباخ 86%)، جمع‌آوري گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون واريانس يك‌طرفه انجام يافته است. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه ميزان پريشاني اخلاقي پرستاران مورد پژوهش 041/5 مي‌باشد. همچنين ارتباط معني‌داري بين سن (0 0/0p=)، سابقه كار (1 0/0p=)، ميزان تعامل و همكاري علمي بين پزشك و پرستار (0 0/0 p=)، تصميم گيري در مورد استعفا (0 0/0p=)، احساس امنيت شغلي (0 0/0p=)، ميزان برخورداري از حمايت مديران بيمارستان (0 0/0 p=) با پريشاني اخلاقي وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به اين‌كه ميزان پريشاني اخلاقي پرستاران شركت‌كننده در مطالعه در حد بالايي مي‌باشد. به نظر مي‌رسد راه‌كارهايي جهت كاهش آن ضروري است از جمله: عضويت پرستاران در كميته اخلاق بيمارستان، ايجاد تمهيداتي جهت مشاوره و بيان موقعيت‌هاي استرس‌زاي اخلاقي و آموزش راهبردهاي مقابله‌اي با پريشاني اخلاقي مي‌تواند در اين زمينه كمك‌كننده باشد.