تغيير در مفهوم پاسخ‌گويي عمومي در رويكردهاي مختلف مديريت دولتي

Shifting Conceptualization of Public Accountability in Light of Shifting Public Administration Patterns

پاسخگويي عمومي از نشانه‌هاي اداره مدرن و دموكراتيك مي باشد. مفهوم پاسخگويي به يكي از موضوعات مهم در ادبيات حكمراني بدل گشته است. مسيله پاسخگو نگه داشتن سياست مداران و مديران دولتي در محيط جديد حكمراني، جايي كه ابزارهاي سنتي كنترل دولت به طور كامل به كار گرفته نشده‌اند به شناخت وسيعي نياز پيدا كرده است. در نتيجه انواع جديد پاسخگويي شناسايي شده اند. هدف اين مقاله تغيير مفهوم سازي پاسخگويي بر مبناي نوع شناسي اركيلا در پرتو تغييرات الگوهاي اداره در ادبيات مديريت دولتي است. نتايج اين مقاله حاكي از آن است كه اين تغيير مي‌تواند به تغييرات ساختاري كه در علم سياست و مديريت دولتي از سال‌هاي دهه 1980 در الگوهاي اداره تا به حال اتفاق افتاده است، مرتبط باشد. بحث ديگر اين است كه به جاي تلاش براي شناسايي ساز و كارهاي جديد پاسخگويي، بايد به تحولات رخ داده در ميان ساز و كارهاي سنتي و پاسخ‌گويي در بستر اداري جديد توجه بيشتري نمود. لذا در اين مقاله تلاش مي‌شود با بهره‌گيري از روش توصيفي- تحليلي و از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و با استدلال قياسي اين تغيير را مورد بررسي قرار داد.

Public accountability is a sign of modern and democratic administration. Accountability has become a topic of concern in governance literature. The question of holding politicians and administration accountable in new governance environment, where many traditional means for controlling government have been no longer fully applied, has gained wide recognition. As a consequence, new types of accountability have been sought and identified. The article discusses the shifting conceptualization of accountability on the basis of Erkkila typology in light of changes in the patterns of administration (governance) in the literature of public administration. It argues that this shift can be related to the structural changes that have taken place in politics and public administrations from the late 1980s to the present. Also, the argument is made that instead of trying to identify new mechanisms of accountability, more attention should be paid to the transformations taking place among traditional mechanisms of accountability and their potentials in the new institutional design. This article attempts to examine this shift through using descriptive-analytical method and deductive reasoning.