تاثير هدفمندسازي يارانه‌ ها بر رفاه اجتماعي در ايران

The Impact of Self-targeted Subsidies on Social Welfare in Iran

رفاه جامعه به ويژه اقشار كم‌درآمد همواره مدّ نظر دولت‌ها بوده است. بدين‌منظور، پرداخت يارانه خصوصاً نسبت به كالاهاي اساسي با هدف كاهش قيمت‌ها و افزايش قدرت خريد صورت مي‌پذيرد. اما به دليل هدفمند نبودن اين پرداخت‌ها، بخش اعظم يارانه‌ها عايد اقشار برخوردار و دهك‌هاي بالاي درآمدي مي‌گردد. بنابراين هدفمندسازي يارانه ها‌ ضرورتي غيرقابل انكار خواهد بود. تاثير سياست هدفمندسازي يارانه‌ها بر رفاه اجتماعي، موضوعي است كه اين مقاله به آن مي پردازد و اين سيوال كه « انتقال يك واحد پولي از يارانه‌ي كالاهاي مشمول و مورد استفاده‌ي بيشتر دهك‌هاي بالا به كالاهاي غيرمشمول و مورداستفاده‌ي بيشتر دهك‌هاي پايين‌ چه تاثيري بر رفاه جامعه مي‌گذارد؟» مورد بررسي قرار مي گيرد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد هدفمندسازي يارانه ها‌، رفاه اجتماعي را بهبود مي‌بخشد. افزايش رفاه با پارامتر نابرابري گريزي جامعه ارتباط معكوس و با سهم كالاهاي غيرمشمول از درآمد دهك‌هاي پايين درآمدي ارتباط مستقيم دارد.

Social welfare especially the social welfare of low income groups has always been important for governments, hence, subsidies are paid on different goods to decrease the prices and as a result, increase purchasing power. However, because of not being targeted, the relatively rich benefit from subsidies more than the poor. Therefore it seems to be necessary to design self-targeted safety-net programs. This research aims at investigating the welfare consequences of self-targeted subsidies and to answer this question: what is the impact of transferring one unit of subsidies paid on subsidized goods mostly used by the rich to non-subsidized goods mostly used by the poor on welfare-improving? For this purpose, we calculated the change in social welfare caused by self-targeted subsidies. The results show that self-targeted subsidies increase social welfare. The extent of this increase is negatively related to inequality aversion parameter, while positively related to the share of non-subsidized goods in low income deciles budget.