از عطاري‌هاي سنتي تا داروسازي جديد در ايران

From The Herbal Grocery to the New Pharmacy in Iran

دانش پزشكي و داروسازي در ايران قدمتي طولاني دارد. از زمان‌هاي گذشته اجازه طبابت و داروسازي تنها به كساني داده مي‌شده كه در اين باره درس مي‌خوانده‌اند. براي مثال، در دوره ساسانيان،كساني كه در دانشگاه جندي شاپور در اين رشته‌ها تحصيل مي‌كردند اجازه انجام اين كارها را دريافت مي‌كردند. در دوره شكوفايي تمدن اسلامي نيز اين علوم رواج بيشتري يافتند و تحت ضابطه و نظارت دولت قرار داشتند. اما اين پيشرفت ادامه نداشت و در دوره‌هاي متاخر در حكومت‌هاي اسلامي پزشكي و داروسازي جايگاه مناسبي نداشتند و چون گذشته تحصيل در اين رشته‌ها ملاك احراز شايستگي قرار نمي‌گرفت. پژوهش حاضر بر آن است كه ضمن بررسي عطاري سنتي و داروسازي نوين، علل رويكرد حكومت در نظارت بر كار داروفروشان را مورد بررسي قرار دهد.

The pharmaceutical knowledge and the medical science are very old in Iran. During Sassanid era, people who studied medicine or pharmacy at Gondi-Shapour University, had permission to treat sick people. After interruption in the progress of medicine and pharmacy, during the Islamic civilization, these sciences were spread and became under control of the government. This research has presented the transition from the herbal grocery to the new pharmacy and the causes of government to control the pharmacist