روش‌شناسي علمي پوپر و ارزش داوري

Popperian Scientific Methodology and Value ــ Judgment

به‌زعم پوپر، اگر‌چه در نهان خويش، از برخي داوري‌هاي ارزشي متاثر شده است، اما به آن معنا نيست كه خود مرتكب همان خطايي شده كه پوزيتيويست‌ها را بدان متهم كرده است. در اين مقاله، ضمن پرداختن به نقش ارزش‌داوري در فلسفه علم پوپر، نشان داده شده است كه تاثيرپذيري پوپر از ارزش‌داوري، فراتر از آن چيزي است كه وي به آن اذعان‌مي كند. به نظر نگارنده، دو موضع مهم در روش‌شناسي علمي پوپر، مستعد نفوذ ارزش‌ها هستند: فرايند وضع و انتخاب قاعده‌هاي روش‌شناسي، و فرايند انتخاب گزاره‌هاي پايه. از تحليل اين دو فرايند در روش‌شناسي علمي پوپر، اين نتايج استنباط مي‌شوند كه «دانشمند، به‌مثابه دانشمند ارزش‌داوري مي‌كند»، و «پوپر هم خود به‌مثابه يك فيلسوف علم، ارزش‌داوري نموده است».

Although Popper admits that in arriving at some of his proposals, he has been guided by value judgments and predilections, according to his own statements, it does not mean that he has made the same mistake of which he has accused the positivists through discussing the role of value-judgments in popper’s philosophy of science, It is argued here that value judgment’s influence on popper’s scientific methodology is further than his own admission. It seems to me, there are two important points in Popperian methodology, which are open to influx of values: the conventionalizing process of methodological rules; and the decision making process of basic statements. Upon the analyses of these two processes, following conclusions are drawn out that ‘scientists qua scientist make value-judgment’, and ‘Popper as a philosopher of science, makes value-judgment’.