تحليل و تبيين شك روش شناختي دكارت

An Analysis and Explanation of Descartes’ Methodological Skepticism

شك از جمله حالات نفساني انسان است، هنگامي بروز مييابد كه انسان در درستي و نادرستي احكام ذهني احتمال همسان دهد. شك دستوري يا روش‌شناختي دكارت متمايز از شكاكيت سوفسطي و شكاكيت از نوع عملگرايي است. در مقاله مزبور تفاوت شك روشي و غير روشي (لاادريگري، پورن، غزالي، مونتني، هوسرل) مورد بررسي قرار گرفته و در ادامه تبيين، تعابير شكاكيت دكارت و دلايل دكارت (خطاي حواس و فرضيه رويا) براي جواز شك روش‌شناختي مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است.

Doubt is one of Man’s psychological states and arises when one is equally uncertain of the correctness and falsity of mental judgments. The methodological skepticism of Descartes is other than that of the Sophist and pragmatic types of skepticism. In this paper, the difference between methodological and non-methodological (like those of agnosticism, Pyrrhon, Ghazzali, Montaigne, and Husserl) skepticism has been examined. The writer has also analyzed and investigated Descartes’ interpretations of skepticism and his arguments and proofs (errors of the senses and the dream hypothesis) in order to justify methodological skepticism.