سرسختي به منزله يك منبع حمايتي در محيط كار: يك متغير پيش‎بين عوامل تنيدگي‎زاي حرفه‎اي

Hardiness as a Protective Resource at Work: a Predictor of Job Stressors

هدف اين پژوهش بررسي ارتباط بين پيامدهاي تنيدگي حرفه‎اي و سرسختي به منزله يكي از منابع بالقوه حمايتي بود. 100 كارشناس دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز (با ميانگين سني 18/38) به‌طور تصادفي انتخاب شدند و به زمينه‎يابي ديدگاههاي شخصي و سنجشهاي عوامل تنيدگي‌زاي حرفه‌اي شامل مقياس تعارض بين‎ فردي در محيط كار، مقياس محدوديتهاي سازماني و فهرست باركّمي كار پاسخ دادند. نتايج نشان مي دهد سرسختي با عوامل تنيدگي‌زاي حرفه‌اي همبستگي منفي معنادار دارد و مي‎تواند تعارض‌بين‌فردي و محدوديتهاي‌سازماني را به طور معنادار پيش‌بيني ‎كند. برخي از مكانيزمهاي زيربنايي ارتباطهاي ناشي از عوامل تنيدگي‎زا و استلزامهاي آنها بر اساس الگوي فرايند تنيدگي حرفه‎اي مورد بحث قرار گرفته‎اند.

The purpose of this study was to examine the relationship between the outcomes of work stress and one of the potentially protective resources (i.e., hardiness). 100 Azad University staff, with a mean age of 38.18 (SD = 5.32), completed a questionnaire packet which included the Personal Views Survey (Hardiness Institute, 1985), and the Measures of Job Stressors (Spector & Jex, 1998). The latter consisted of the Interpersonal Conflict at Work Scale, Organizational Constraints Scale, and Quantitative Workload Inventory. As expected, and being consistent with previous studies, hardiness had a negative correlation to the job stressors,and could significantly predict interpersonal conflict, and organizational constraints. Some possible mechanisms underlying the stressors-outcome relationships and their implications have been discussed based on the control model of the job stress process.