واكاوي نگاره هاي تعليمي _ تربيتي تشويق و تنبيه در آثار سعدي

The analysis of pedagogic and educational figures of encouragement and punishment in Sa’adi’s works

توجه به لزوم اخلاق و عوامل تربيت از ديرباز مورد عنايت فرزانگان بوده و شعراي ما نيز از ابتدا به اين مساله دقت نظر داشته‌اند. از رودكي به عنوان پدر شعر فارسي گرفته تا كسايي و ناصرخسرو، سنايي، نظامي و ديگران و در اين ميان سعدي به اين مساله توجهي ويژه مبذول داشته است و دو اثر مهم سعدي: بوستان و گلستان به خوبي اين واقعيت را نشان مي‌دهد تا حدي كه اين دو را نامه اخلاقي نام نهاده‌اند.با توجه به اينكه دو اصل تشويق و تنبيه،از بُن لايه‌ها و اساس هر تعليم و تربيتند، در اين مقاله به بررسي اين دو و ويژگي آنها در آثار سعدي پرداخته شده است.

Considering the importance of ethics and training agents has been the case of attention of scholars for a long time. At the beginning, our poets have carefully considered this issue, too. From Rudaki as the father of Persian poetry to Kasaee and Nasir Khosrow , Sanaee, Nezami and others. Meanwhile Sa’adi has paid special attention to this issue. Sa’adi’s two important works namely Golestan and Busetan, show this reality well to the extent that these two are named the ethical letters. Given that the two principles of rewarding and punishing are the foundation and the bedrock of every kind of pedagogy, therefore, in this article, these two, their functions, features and characteristics have been examined in the works of Saadi.