تقويم پديده شناختي هوسرل: اشتراك بين الاذهاني و مسيله عينيت و حقيقت

Husserl’s phenomenological Constitution: Intersubjectivity: Truth and Objectivity

در مقاله حاضر راهكار هوسرل در خصوص حلّ مسيله شناخت مورد بررسي قرار مي‌گيرد. درونمايه اصلي پديده‌شناسي هوسرل، به ويژه در بحث تقويم اعيان، نقد شناخت است. هوسرل با الهام از شك دكارتي به حوزه آگاهي مطلق يا اگوي محض مي‌رسد و به توصيف پديده‌شناسانه داده‌هاي آگاهي مي‌پردازد و مراحل ساخته شدن و تقويم پديده‌ها را نشان مي‌دهد . در اين مقاله سعي بر اين است كه تقويم طبيعت مادي، طبيعت حيواني و جهان روحي در مراتب مختلف آن مطرح شده و نتايج اين بحث در خصوص معيار حقيقت و عينيت مورد بررسي قرار گيرد.

The present article studies Husserl’s solution about the possibility of knowledge. This solution expresses itself in the constitutive analyses that he has made. By using Decartes’methodic doubt, Husserl establishes pure consciousness. Then he describes phenomenologically its data and shows how to be constituted phenomena in consciousness. After explaining the process of the constitution of material nature and of animal nature and of spiritual world, I argue about the criterion of truth and objectivity.