شيوع ناامني غذايي و عوامل مرتبط با آن

Prevalence of food insecurity and its correlates

ناامني غذايي به مفهوم دسترسي محدود يا نامطمين به غذاي كافي و سالم از نظر تغذيه‌اي يا توانايي محدود براي دستيابي به غذا از راه‌هاي مقبول اجتماعي است. ناامني غذايي با پيامدهاي بالقوه‌اي شامل اضافه وزن و چاقي، لطمه ديدن وضعيت سلامت جسمي و ذهني و ابتلا به بيماري‌هاي مزمن همراه است. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسي شيوع ناامني غذايي و برخي عوامل مرتبط با آن در شهر دزفول در سال 1387 بود. تعداد 400 خانوار مناطق مختلف دزفول در زمستان سال 1387 به طور تصادفي به روش نمونه گيري دو مرحله‌اي مورد بررسي قرار گرفتند. پرسشنامه‌هاي اطلاعات عمومي و امنيت غذايي، طي مصاحبه حضوري با مادر تكميل گرديده و تحليل شدند. شيوع ناامني غذايي در خانوارهاي مورد بررسي برابر 37.6 درصد بود. سن پدر، سن مادر، سطح تحصيلات والدين، شغل والدين، بعد خانوار، داشتن كودك زير 18 سال در خانواده، وضعيت نمايه توده بدن و قوميت بر وضعيت ناامني غذايي تاثير داشتند (0.05 > P). شيوع نا امني غذايي در خانوارهاي شهر دزفول بالا بوده و با توجه به متغيرهاي موثر بر اين وضعيت، اقدامات پيشگيري كننده در اين باره ضروري به نظر مي‌رسد.

Objective (s): Food insecurity implies a limited ability to secure adequate and safe food or limited or uncertain ability to acquire acceptable foods in socially acceptable ways. This study aimed to identify the food insecurity prevalence and effected causes in urban families in Dezful. Methods: A total of 400 household were randomly selected by two stage sampling from different areas in Dezful. mothers provided detailed demographic and food insecurity information via a face- to- face interview. Information on food insrcurity was collected using the instrument originally developed by USDA . Results: The prevalence of food insecurity was %37/6. Results showed that, paternal age, education and occupation, race and family size, household with children < 18yrs and BMI of mother significantly effective on food insecurity status. Conclusion: Prevalence of food insecurity was high in Dezful urban families and preventive actions must be taken.