تحول سازوكار صورت منطقي از نظريه اصل‌ها و پارامتر‌ها تا برنامه كمينه‌گرا

The Evolution of Logical Form from Principles and Parameters to the Minimalist Program

صورت منطقي در دو نظريه متاخر چامسكي ـ نظريه اصل‌ها و پارامترها وبرنامه كمينه گرا -، سطحي از دستور است كه به آن نحو پنهان گفته مي‌شود. اين سطح با الگوگيري از منطق محمولات عهده دار تعبير ساخت‌هايي نحوي در سطح معناي منطقي است. صورت منطقي برخلاف منطق محمولات مبتني بر اصل‌ها و قاعده‌هاي نحوي است و به همين دليل به آن صورت منطقي گفته مي‌شود. صورت منطقي هر چند به تعبير سازه برحسب دامنه ، مي‌پردازد؛ اما بخش كامل معنايي نيست و معناي نهايي جمله با توجه به عوامل چندگانه معنايي تعيين مي‌شود كه صورت منطقي تنها يكي از آن‌هاست. صورت منطقي داراي دو روش متفاوت تعبيري در نظريه اصل‌ها و پارامتر‌ها و برنامه كمينه گراست. اين مقاله با بررسي اين موضوع در دو زير بخش جداگانه، چنين نتيجه گيري كرده است كه قاعده اصلي در نظريه اصل‌ها و پارامترها ـ قاعده ارتقا ـ توانايي تعبير همه ساخت‌هاي داراي سور را ندارد. اما برنامه كمينه گرا علاوه بر اينكه چنين سازه‌هايي را مي‌تواند تعبير كند از روش‌هاي كمتري هم استفاده مي‌كند؛ بنابراين نسبت به نظريه نخست، كارآمدتر است.

Logical form or Covert syntax is a syntactic level introduced in recent generative approaches. Using the ideas of first-order predicate logic, it interprets the strings whose elements cannot move in s–structure, because an element moves if it does not acquire its necessary scope. But unlike the predicate logic, logical form is based on syntactic principles and rules. Therefore, logical form is a syntactic level, a level with no phonetic representation. Although its main function is to interpret structures, it is not a complete semantic component. Logical form has two different interpretation methods in GB theory and the minimalist program. This article seeks to analyze these differences. It concludes that: 1. the main rule in GB theory – raising rule – cannot interpret sentences with two quantifiers perfectly, and 2. using fewer procedures, logical form in the minimalist program is more efficient than the one in GB theory.