اثربخشي گروه درماني مبتني بر كيفيت زندگي بر بهزيستي ذهني و سلامت روان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي گروه درماني مبتني بركيفيت زندگي بر بهزيستي ذهني و سلامت روان افراد انجام شده است.روش: طرح پژوهش از نوع شبه تجربي با گروه آزمايش، گواه و پيگيري مي باشد. جامعه آماري شامل كليه افراد مراجعه كننده به مركز مشاوره بود كه از بين آنان به روش نمونه گيري تصادفي 24 نفر كه از لحاظ سلامت رواني و بهزيستي ذهني پايين بودند به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. افراد گروه آزمايش، مداخلات 10 جلسه اي را به صورت گروهي دريافت و افراد گروه گواه، در ليست انتظار قرار گرفتند. به كمك ابزارهاي پژوهش، پرسشنامه هاي سلامت روان، مقياس عاطفه مثبت و منفي و مقياس رضايت از زندگي از هر دو گروه پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري دو و نيم ماهه به عمل آمد. از روش هاي آمار توصيفي و كواريانس جهت تجزيه و تحليل اثربخشي گروه درماني مبتني بر كيفيت زندگي استفاده شد.يافته ها: نتايج تحليل كواريانس نشان داد كه گروه درماني مبتني بر كيفيت زندگي افسردگي، نشانه هاي جسماني- سازي و بد كاركردي اجتماعي را در پس آزمون و پيگيري كاهش داده ولي بر اضطراب آزمودنيها تاثيري نداشته است. همچنين اين درمان، بر بهزيستي ذهني در بعد هيجاني (افزايش عاطفه مثبت و كاهش عاطفه منفي) در پس آزمون اثر داشته است اما در بعد شناختي (رضايت از زندگي) آزمودنيها تغييري ايجاد نكرده است.نتيجه گيري: بر اساس يافته ها مي توان نتيجه گيري گرفت كه گروه درماني مبتني بر كيفيت زندگي كه از تركيب روان شناسي مثبت با رويكرد شناخت- رفتاري شكل گرفته، شاخص هاي سلامت روان و بهزيستي ذهني افراد را ارتقا مي دهد.