مباني عقلي عرفان عملي از ديدگاه علامه طباطبايي

The Rational Bases of Practical Mysticism from the Perspective of Allamah Tabatabaʹʹi

چكيده عرفان عملي يا سير و سلوك اساس عرفان و زيربناي آن است؛ چه اينكه عرفان نظري بازتاب و انعكاس عرفان عملي و تعبير و تفسير يافته‌ها و برونداد سلوك و شهود خواهد بود. عرفان عملي كه در آن، طي مقامات و منازل تا فتح قله‌هاي بلند كمال در جهت قرب و وصال صورت مي‌گيرد، براساس آموزه‌هاي اسلام ناب محمدي? داراي مباني عقلي است كه علامه طباطبايي به استخراج و تبيين آنها پرداخته و در مقاله حاضر براساس ديدگاه وي كه در رساله الولايه انعكاس يافت، مورد بحث و بررسي قرار گرفته است كه عبارتند از: امكان راه يابي به ملكوت، معرفت نفس شهودي، ولايت‌گرايي و شريعت‌مداري براساس ظاهر و باطن آن.

Practical mysticism or the mystic journey is the base and foundation of mysticism because theoretical mysticism is in fact the reflection of practical mysticism and is the expression and interpretation of the discoveries of oneʹs journey and intuition. Practical mysticism – in which various levels and stations are passed through to achieve perfection and become close and united with God – has rational bases, based on Islamʹs teachings, which are extracted and explained by Allamah Tabatabaʹi. These bases, elaborated in his book "Al-Velayah", are discussed in this article and are as follows: the possibility of reaching to Malakoot (the Dominion of God), intuitional knowledge of the soul, tendency to saintship and being religious on the base of religionʹs apparent meaning and hidden meaning.