اثر يك دوره تمرين قدرتي با دو الگوي باردهي متفاوت (هرمي دوگانه و پلكاني معكوس) بر برخي قابليت‌هاي فيزيولوژيك كشتي گيران جوان

The effect one period strength training with two loading patterns (double-pyramid & reverse step) on selected physiologic abilities of young wrestlers

هدف اين پژوهش،‏ مطالعه اثريك دوره تمرين قدرتي با دو الگوي باردهي متفاوت (هرمي دوگانه و پلكاني معكوس) بر برخي قابليت هاي فيزيولوژيك كشتي گيران جوان بود.به همين منظور 22 نفر از كشتي‌گيران شهرستان رشت كه حداقل 6 ماه سابقه تمرين كشتي داشتند، (سن 42/2 30/17 سال، قد 14/6 41/170 سانتي‌متر، وزن 18/13 29/72 كيلوگرم،شاخص توده بدني06/1±89/24 كيلوگرم بر متر مربع و چربي بدن 39/7 36/12 درصد) به صورت داوطلبانه در اين مطالعه شركت كردند. آزمودني ها به صورت تصادفي به سه گروه تمريني با الگوي هرمي دوگانه (7نفر)، الگوي پلكاني معكوس (7نفر) و گروه كنترل (8 نفر) تقسيم شدند. قدرت، استقامت عضلاني، حجم عضلاني، توان بي هوازي و تركيب بدني كشتي گيران، قبل و بعد از هشت هفته تمرين اندازه گيري شد. پس از اطمينان از طبيعي بودن توزيع داده ها با استفاده از آزمون كلموگراف-اسميرنف، نتايج آزمون آماري تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي توكي و همچنين آزمون t مستقل نشان داد كه تفاوت معني‌داري بين دو گروه تمريني در قدرت و استقامت عضلاني، حجم عضلاني و تركيب بدني وجود ندارد (05/0 < p)؛ ولي بين آنها و گروه كنترل تفاوت معني-داري ديده شد. ارزيابي برون ده توان، نشان داد بين گروه‌هاي پلكاني معكوس و هرمي-دوگانه، پلكاني معكوس و كنترل اختلاف معني داري وجود ندارد(05/0 < p)؛ اما اختلاف بين گروه كنترل و هرمي دوگانه معني دار بود(05/0 > p). نتايج اين مطالعه پيشنهاد مي‌كند دو برنامهمتفاوت تمرين مقاومتي استفاده شده، نتايج مشابهي در ايجاد حداكثر قدرت و حجم عضلاني ايجاد مي‌كند. اما براي افزايش استقامت عضلاني، الگوي باردهي پلكاني معكوس و براي افزايش توان پاها، الگوي باردهي هرمي دوگانه مناسب‌تر است.

The aim of this study was to scrutiny the effects one proud strength training whit two loading patterns (double-pyramid & reverse step) were employed to study their effects on selected physiologic abilities of rash young wrestlers. For this purpose, 22 wrestlers volunteered to participate. Subjects (age 17.30± 2.42 years; height 170.41± 6.14 cm; weight 72.29±13 Kg; BMI 24.89±1.06kg/m2 and BF% 12.39± 7.39) had a history of at least 6 months of wrestling training. The subjects were randomly divided into 3 groups; a control group (n=8), and two resistance training groups: a group using the DP loading pattern (n=7); and a group using the RS loading pattern (n=7). The subjects trained for 8 weeks using two selected loading patterns. After assurance the normal data distribution (Kolmogorov– Smirnov test), ANOVA for repeated measurements, Turkeyʹs post-hoc test and independent-samples t test showed muscular strength and endurance, muscular mass and body composition did not indicate any significant differences between the two training groups; however, this difference was significant for the control group (P > 0.05). Studying the statistical test for "leg-power" indicated that no significant difference existed between the 3 groups; however, the difference between two groups of DP and control group was significant (P < 0.05). In conclusion, it seems that both training models, were suitable for increasing strength, endurance, muscle mass and muscular power; and almost have similar benefit in physiologic factors of the athletes. However if the aim is increasing strength along with increasing muscular endurance, the RS model is more appropriate.