ميزان تزريق خون در درمان بيماران با تروماي حاد مراجعه‌‌كننده به بيمارستان شهيد رجايي شيراز در سال 1389

Evaluation of blood use in traumatic patients of Rajaie Hospital in Shiraz in 2011

چكيده سابقه و هدف آگاهي از الگوي استفاده از خون در مراقبت‌ از بيماران ترومايي، به برآورد بهتر خون مورد نياز و برنامه‌ريزي براي تامين خون كافي در مراقبت از اين بيماران و طراحي دستورالعمل‌هاي جديد براي كنترل خونريزي با نياز به تزريق كمتر، مي‌انجامد. مواد و روش‌ها در يك مطالعه مقطعي در مدت يك سال در بيمارستان رجايي شيراز، پرونده 362 مصدوم كه به دنبال تروما خون دريافت كرده بودند، به روش تصادفي سيستماتيك انتخاب شد. توسط پرسشنامه‌اي كه شامل خصوصيات دموگرافيك، تعداد خون‌هاي فشرده، پلاسما و پلاكت دريافتي بود، پيش‌آگهي در بيماران با تزريق خون متفاوت، مقايسه شد. از t test و مجذور كا جهت تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها متوسط ميزان دريافت گلبول قرمز فشرده، پلاسما و پلاكت براي هر بيمار ترومايي 74/3 ± 21/3 (از 1 تا 25) واحد، 6/6 ± 59/2 (از 0 تا 55) واحد و 15/5 ± 92/0 (از 0 تا 76) واحد بود. متوسط ميزان تزريق خون به جنس، محل آسيب، سن و مدت حمل بيمار بستگي نداشت. ميزان مرگ و مير، متوسط دريافت پلاسما، پلاكت و نياز به جراحي در بيماراني كه خون زياد دريافت كرده بودند بيشتر بود(05/0 p < ). نتيجه گيري با توجه به افزايش ميزان مرگ و مير با افزايش ميزان تزريق خون در بيماران ترومايي، بايستي تزريق خون در اين بيماران با احتياط، با فكر و به ميزان لازم انجام گيرد و به نظر مي‌رسد طراحي دستورالعمل تزريق خون ماسيو در بيماران ترومايي، مي‌تواند به مصرف بهتر خون و فرآورده‌هاي خوني، كاهش عوارض در اين بيماران منجر گردد.

Abstract Background and Objectives Having a better understanding about blood use in trauma care helps us plan to ensure adequate blood and design new protocols to avoid blood loss. Materials and Methods In this cross-sectional study, 362 of traumatic patients having received blood transfusion in Rajaie Trauma Center in 2011 were randomly selected. Through a questionnaire eliciting information about demographic characteristics, the amount of administered packed RBCs, platelets, and fresh frozen plasma (FFP), the prognosis in patients who received more than 10 packed RBC units with patients who received less than 10 was compared. We used t-test and Chi-squared test for data analysis. Results The average units of RBC, platelet and FFP administered per trauma case were 3.31 ± 3.74 (1-25), 0.92 ± 5.15 (0-76), and 2.59 ± 6.6 (0-55), respectively. The mean number of RBC units transfused did not correlate with sex, type of injury, age, and patient transport time (p > 0.05). The mean number of blood units used was higher for patients with lower Glasgow scores and for those who died after their injury (p < 0.05). The mortality rate, the mean number of FFP and platelet units transfused, and the need for surgery were higher in patients with massive transfusion (p < 0.05). Conclusions Given the positive correlation of morbidity and mortality rates in traumatic patients with the amount of blood transfusion, it seems imperative for blood to be used appropriately and judiciously. Designing massive transfusion protocols can lead to better blood usage, decline complications, and ensure blood adequacy.