جهان آخرت و تن پسين در دين زرتشت

Resurrection and Tan-e-pasin in Zoroastrians

اعتقاد به معاد و رستاخيز، از بن مايه‌هاي جهان‌بيني ايرانيان باستان و زرتشتيان مي‌باشد، زيرا بدون باور به پاياني براي جهان، آفرينش آغازين نيز كامل نمي‌شود و امري بي‌هدف است. در اين پژوهش، جهان آخرت و تن پسين در دين زرتشتي را مورد بررسي قرار داده‌ايم. و ازمعراج نامه‌هاي كتيبه كرتير و ارداويراف نامه مدد گرفته‌ايم تا به اهميت رستاخيز و بي‌هدف نبودن جهان آفرينش پي ببريم. هر انساني بازتاب اعمال خود در اين جهان را به‌صورت پاداش و جزا در جهان ديگر خواهد ديد. در روز رستاخيز گناهكاران و پرهيزكاران از يكديگر جدا شده و هر يك فراخور كنش و كردار خود پاداش و جزا خواهند ديد. گناهكاران به دوزخ مي‌روند و پرهيزكاران در بهشت جاي مي‌گيرند. البته بنابر اعتقادات زرتشتيان، دوزخ ابدي نيست و گناهكاران نيز پس از آنكه جزاي اعمال بد خود را ديدند به بهشت در آيند و در آنجا به ادامه زندگي مينوي خود مي‌پردازند.

Belief in Resurrection is one of the origins of Old Iranian ideologies and Zoroastrians. In this article we discussed Resurrection and Tan-e-Pasin in Zoroastrianism by using Ardavirafnameh and Katibeh kartir to achieve the importance of Rest?xez. Every person in this world, as a reflection of their actions, will be rewarded or punished in the next world. On the Day of Resurrection, Sinners and the Righteous will be separated from each other according to their actions and deeds, then will be rewarded or punished. Sinners will go to the heaven and righteous ones will go to the paradise. Zoroastrians believe that hell is not eternal and the wicked will go to the paradise after punishment and will continue to their life.