اثر مقابله‌درمانگري بر روش‏هاي مقابله‌اي مادران كودكان مصروع

impact of cognitive- behavioral play therapy with parents’ involvement in reducing children’s social phobia

مقدمه: صرع يكي از جدي‏ترين و شايع‏ترين بيماري‏هاي نورولوژيك مزمن دوره كودكي مي‏باشد كه شيوع آن به 7/5 درصد مي‏رسد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر مقابله‌ درمانگري مادران كودكان مصروع بر روش‏هاي مقابله‌اي آنها در قم انجام شده است. روش: در يك مطالعه از نوع همبستگي، 34 مادر داراي فرزند 2 تا 11 ساله مبتلا به صرع گراندمال فعال مراجعه‏كننده به منتخبي از مراكز تخصصي مغز و اعصاب شهر قم، به روش نمونه‏گيري در دسترس انتخاب و با گمارش داوطلبانه به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. در مرحله پيش آزمون دو گروه به صورت همزمان به پرسشنامه راه‏هاي مقابله‌اي فولكمن-لازاروس پاسخ دادند و در مرحله بعد، گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت مقابله درماني جهت اصلاح راهبردهاي مقابله‏اي قرار گرفتند. پس از اتمام جلسات درماني هر دو گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس آزمون مجدداً با پرسشنامه فوق مورد آزمون قرار گرفتند. داده‌هاي به‏دست آمده با استفاده از آناليز كواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‏ها: نتايج نشان داد كه مقابله‌ درمانگري روش‏هاي مقابله‌اي دوري‌جويي و گريز- اجتناب را كاهش داده و روش‏هاي خودمهارگري، جستجوي حمايت اجتماعي و بازبرآورد مثبت را افزايش مي‌دهد. نتيجه‌گيري: براساس نتايج اين پژوهش، پيشنهاد مي شود مقابله درمانگري براي كليه مادران داراي كودكان مصروع جهت بهبود روش‏هاي مقابله‌اي انجام شود.

Introdution: This research was conducted to evaluate the effect of Coping-Therapy on frequency of attacks in 2-11 yr old grand mal epileptic children among their mothers. Method: We selected 34 volunteer mothers and divided them to two groups, randomly. Entrance criteria were having active grand mal epileptic 2-11 yr old child and referring to the private neurological clinic in Qom during the month Mehr in 1388. Because of nonrandomized main sample and randomized sub-samples and manipulating independent variable, this research is categorized as semi-experimental. To gathering data, we used Coping Ways Questionnaire (Folkman& Lazarus, 1988). Coping-Therapy protocol, as Agha Yousefi (1999), administered in 8 sessions among mothers. Then, we used ANCOVA. Results: Qom Results showed that Coping-Therapy has decreased Distancing and Escape-Avoidance and has increased Self-Controling, Seeking Social Support and Positive Reapraisal. Conclusion: The results of this study suggest to use coping therapy for all mothers of epileptic children to improve coping.