مبناي فكري ابن‏سينا در شكل‏گيري قصيده عينيّه

Thinking Principles in the Composition of Eyniyyeh Ode by Ibn Sina

قصيده عينيّه، منظومه علمي سرشار از عناصر شعري و ظرايف ذوقي در بيان احوال نفس است كه نمودي برجسته از فلسفه باطني ابن‏سينا به‌شمار مي‏رود. وي با دستمايه‏اي از معرفت شهودي و اشراقي و حكمت ذوقي، به آفرينش اين چكامه شگرف همّت گمارد تا مگر نفس را پس از هبوط، از وضع رقّت‏بار زميني رهايي بخشد و به جايگاه بلند آسماني‏اش بازگرداند، مشروط بر اينكه به زيور علم و عمل آراسته شده باشد. نويسنده در اين مقاله مي‏كوشد كه با نگرش تحليلي به بحث در مبناي فكري شيخ در خلق اين قصيده بپردازد و پس از نقد و بررسي آراي گوناگون در اين خصوص، حقيقت امر را روشن سازد.

The Ode of Eyniyyeh is full of poetic elements and delicate and elegant artistic taste in the definition of soul which shows Ibn Sinaʹ philosophy. With an intuitive and illuminist cognition and taste of wisdom, he created this ode in order to free selfness from this earthly world and return it to its place in heaven with the prerequisite of science and practice. Through an analytical attitude, the writer tries to discuss the principles behind the composition of this ode and make a clear judgment out of the different ideas surrounding its composition.