بررسي و تحليل بازتاب اساطيري آب در شاهنامه فردوسي

The Study and Analysis of the Mythological Reflections of Water in Ferdowsiʹʹs Shahnameh

آب، عنصر شگفت‌انگيز طبيعت است كه همواره مورد احترام و تقديس ملل مختلف بوده و اسطوره‌هاي فراواني پيرامون آن شكل گرفته‌است. ايرانيان باستان نيز آب را بسيار گرامي مي‌داشتند و محافظت از آن را وظيفه آييني خويش مي‌دانستند. بسياري از اين اعتقادات درشاهنامه به‌عنوان مهم‌ترين جايگاه تجلي اساطير و باورهاي ايراني، به تصوير كشيده‌است. فرزانه توس، حكيم ابوالقاسم فردوسي، در لابه‌لاي اثر گرانسنگ خويش به مواردي اشاره كرده كه نمايانگر انديشه‌هاي اسطوره‌اي پارسيان درباره آب است. اين موارد در چهار جنبه گنجانده شده‌است: 1. تطهير روان 2. شستشو براي نيايش 3. آب حيات 4. باروري و فراواني. در نوشتار حاضر، اين جوانب بررسي مي‌شود تا نشان داده شود آب از اين منظر چه اهميت و اسراري دارد.

Water is a marvelous element of nature which has been appreciated by many different nations and many myths has been shaped about it. Water has been admired by ancient Iranian people, too, as they protected it as a ritual task. Many of these beliefs (myths) have been portrayed in "Shahname" as the most important text that has expressed Iranian myths and beliefs. The Famous poet, Ferdowsi, represents instances of Iranianʹs mythical notions and ideas about water in his great book. These instances include four dimensions: 1) catharsis of spirit, 2) ablution for adoration, 3) AB- E HAYAT, and 4) fertility and amplitude. The paper studies these dimensions in order to display the significance and mysteries of water.