ريشه‌شناسي چند لغت در ترجمه‌اي از عهد عتيق

Etymology of Some Words in a Translation

اسفار خمسه لندن تنها ترجمه تاريخ‌دار فارسي ـ عبري از اسفار خمسه است. اين متن در 1319 ميلادي مطابق 719 هجري قمري كتابت شده است. همه محققان، به پيروي از نظر لازار، اين متن را متعلق به جنوب غربي ايران مي‌دانند. اما بايد توجه داشت كه برخي لغات شرقي (مانند لغات حوزه ماورا النهر و هرات) نيز در آن ديده مي‌شود. در اين مقاله، به ريشه‌شناسي تعدادي از لغات اين متن خواهيم پرداخت. اين لغات عبارت‌اند از: b’z sknydn, b?r’wydn, b?r’w/b?r’y, br ry?ydn/wr ry?ydn, bpr?n-, dr gwrx’nydn, jng k’rydn, snyl, syl, m’rh, mw?ndh/mwzydg’r, nwxrys/nwxrys’nydn, wysh.. در نهايت، خواهيم ديد كه اغلب اين لغات در زبان‌هاي شرقي ايران ريشه دارند يا در گونه‌هاي زباني فارسي شرقي به‌كار مي‌روند.

Pentateuch of London is the only dated translation of Torah in Judaeo-Persian or Hebrew-Persian. The text has written in 1319 AD, according to 719 AH. All of researchers follow up Lazar (1968) and attribute the text to the southwest of Iran. But it should be noted that some Eastern words (eg: the words of Transoxiana or Herat area) is also seen. In this article we will deal with the root of the following words in this text: b’z sknydn, b?r’wydn, b?r’w/b?r’y, br ry?ydn/wr ry?ydn, bpr?n-, dr gwrx’nydn, jng k’rydn, snyl, syl, m’rh, mw?ndh/mwzydg’r, nwxrys/nwxrys’nydn, wysh. Finally, we will see that most of these words in the Eastern kinds of Persian Language.