تعيين پتانسيل ژيوييد با استفاده از داده‌هاي ارتفاع‌سنجي ماهواره‌اي و GRACE

Determination of the Geoidal Potential, using Satellite Altimetry and GRACE Data

هدف اصلي از اين مقاله، تعيين پتانسيل ژيوييد با استفاده از داده‌هاي ماهواره ارتفاع‌سنجي، Jason-2 و ماهواره GRACE است. مراحل انجام تحقيق حاضر براساس الگوريتم زير است: 1) تهيه 80 دوره، در حدود 27 ماه،‌ داده‌هاي خام ماهواره ارتفاع‌سنجي Jason-2؛ 2) انجام تصحيحات لازم نظير: جزر و مدي، اتمسفريك و دستگاهي بر روي داده‌هاي خام به‌منظور تعيين ارتفاع سطح آب تصحيح‌شده؛ 3) تعيين پتانسيل ثقل روي نقاط سطح متوسط دريا به صورت ماهانه، با استفاده از ضرايب ماهانه هارمونيك‌هاي كروي مدل‌هاي ژيوپتانسيل ماهواره GRACE؛ 4) حذف داده‌هاي مربوط به درياچه‌هاي بزرگ دنيا، به‌خصوص خزر يا كاسپين؛ و 5) متوسط‌گيري از باقي‌مانده داده‌ها به‌منظور تعيين پتانسيل ژيوييد. نتايج نشان مي‌دهند كه متوسط پتانسيل ژيوييد در فاصله زماني ـ از ژوييه 2008 تا سپتامبر 2010- در حدود بوده كه بيشترين مقدار تغييرات زماني ماهانه آن با دوره تناوب نيمه‌سالانه در حدود 2/2 مترمربع بر مجذور ثانيه است

The main objective of the paper is determination of the geoidal potential, using satellite altimetry, Jason-2, and GRACE data. This purpose has been carried out according to the following algorithms Preparation of 80 cycles, about 27 month, of Jason-2 altimeter raw data, 2. Applying all necessary corrections such as: tidal, atmospheric and instrumental corrections, on the raw data to determinate corrected sea surface heights (COSSH); 3. Computing monthly Earthʹs gravity potential at the mean sea surface points, using GRACE monthly spherical harmonic coefficients 4. Removing parts of data related to the world greatest Lakes, especially the Caspian; and 5. Averaging of remaining data to determinate the geoidal potential. The results indicated that the average of geoidal potential, from July 2008 to September 2010 is about has been , where the highest monthly changes related to semi-annual variations is about . Keywords: Satellite Altimetry, Geoid, GRACE, Mean sea surface, Gravity Potential.