بررسي اثر غلظت و حجم ليدوكايين بر شروع اثر و ميزان موفقيت

The effect of local anesthetic concentration and volume on the block onset time and success rate in infraclavicular approach

سابقه و هدف: بي‌حسي موضعي روشي مناسب براي انجام جراحيهاي اندام فوقاني است ولي در ميزان تاثير غلظت، حجم و دوز كلي داروي تزريق شده بر ميزان موفقيت بلوك حسي و حركتي اختلافاتي وجود دارد. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير غلظت و حجم ماده بي‌حس كننده موضعي بر زمان شروع بي‌حسي و كيفيت آن در جراحيهاي ارتوپدي اندام فوقاني انجام شده است. مواد و روشها: در اين كارآزمايي باليني دوسوكور، 60 بيمار 85-18 ساله با ASA كلاس I,II كانديداي جراحي ارتوپدي اندام فوقاني مراجعه كننده به بيمارستان اختر تهران بر اساس معيارهاي ورود و پس از تكميل فرم رضايت‌نامه آگاهانه به صورت تصادفي به دو گروه (30=n) ليدوكايين 2% (7 سي‌سي) و ليدوكايين 3/1% (10 سي‌سي) تقسيم شدند. براي انجام بي‌حسي موضعي از روش بي‌حسي اينفراكلاويكولار با استفاده از سونوگرافي استفاده شد. سطح بلوك حسي و حركتي اندام مورد بررسي در محدوده هر يك از اعصاب مدين، اولنار، راديال و موسكولوكوتانيوس هر 5 دقيقه تا 20 دقيقه ثبت و بين دو گروه مقايسه گرديد. يافته‌ها: زمان شروع بلوك حسي و حركتي در گروه ليدوكايين 3/1% به صورت معني‌داري كوتاهتر از گروه ليدوكايين 2% بود (05/0 > p). ميزان موفقيت بلوك حسي و حركتي نيز در گروه ليدوكايين 3/1% بيشتر بود ولي تفاوت معني‌داري بين دو گروه وجود نداشت (به ترتيب 8/82% و 6/78%، 05/0 < p). كيفيت بلوك حسي عصب موسكولوكوتانيوس و بلوك حركتي عصب راديال به صورت معني‌داري در گروه ليدوكايين 3/1% بهتر بود. نتيجه‌گيري: حجم ماده تزريق شده در شروع سريعتر بلوك حسي و حركتي شبكه بازويي موثر بوده ولي بر ميزان موفقيت بلوك تاثيري ندارد.