بررسي سياست‌هاي دنيوي‌ساز در دوره پهلوي اول

Secularizing Policies in Reza Shah’s Era

مقاله حاضر با روش تحليلي ابتدا سعي دارد به بازشناسي مفهوم دنيوي شدن و دنيوي سازي بپردازد و سپس سياست هاي دنيوي سازي در دوره پهلوي اول را بررسي كند. لذا از دو بخش كلي تشكيل شده است: بخش نخست به تحليل مفهومي دنيوي شدن مي پردازد و بخش دوم به بررسي سياست هاي پهلوي اول در راستاي دنيوي سازي جامعه ايران نظر دارد. نتيجه آنكه براساس معناي دنيوي شدن كه در سه سطح فرد، دين و جامعه رخ مي دهد سياست هاي پهلوي اول در دنيوي سازي عبارت بود از: 1. توليد ايديولوژي سياسي غيرديني، 2. دنيوي سازي دين از طريق نوسازي مذهبي و باستان گرايي، 3. دنيوي‌سازي جامعه و مقابله با شعاير ديني، 4. مقابله با روحانيت.

This article by analytical method attempts to re-understand the meaning of secularism and secularization and to examine the secularizing policies in Reza Shah’s era. Therefore, there is two parts in this article: the first is devoted to the meaning of secularism and the second to the policies of Reza Shah toward secularization of Iranian society. The result shows that secularizing policies of Reza Shah were as follows: production of non religious political ideology; secularizing religion through modernization of religion and archaism; secularizing society and combating religious symbols; confronting clergymen (ulama).