پيامدهاي منطقه‌اي شدن و گسترش سامانه‌هاي موشكي راهبردي بر بازدارندگي در نظم جهاني نوين

با تحول نظام بين‌الملل نظريه بازدارندگي بايد با واقعيت‌هايي نويني از جمله منطقه‌اي شدن و همچنين گسترش سامانه‌هاي موشكي روبه‌رو گردد. به همين علت، پژوهش حاضر بر محوريت اين پرسش مطرح مي‌گردد كه در نظم جهاني منطقه‌گرايانه، بازدارندگي و سامانه‌هاي موشكي از چه پيوندي برخوردار مي‌باشند؟ در همين راستا پژوهش حاضر اين فرضيه را مطرح مي‌نمايد كه منطقه‌اي شدن نظم جهاني، بازدارندگي را از يك نظم ساده خارج ساخته و بازدارندگي در قالب بازدارندگي‌هاي منطقه‌اي، گسترده، نامتقارن و شبكه‌اي و نرم يا هوشمند تعريف مي‌گردد. افزون بر آن، گسترش سامانه‌هاي موشكي در مرحله نخست، اصول منطقي بازدارندگي سنتي را به چالش مي‌كشد، اما در مرحله دوم، نقطه ثبات راهبردي تعريف‌كننده بازدارندگي تغيير خواهد كرد. اين مقاله تلاش مي‌نمايد با ايجاد الگوي پويايي از نظريه بازدارندگي، تحولات نظري و نظام بين‌الملل را به يكديگر پيوند دهد.