تاثير محيط راهبردي خليج فارس بر طراحي نظام بازدارندگي منطقه‌اي ج.ا. ايران

ج.ا. ايران با تهديدهاي راهبردي مختلفي روبه‌رو مي‌باشد و به‌دليل حضور قدرت‌هاي فرامنطقه‌اي و مداخله‌گر در نظام‌هاي تابعه آن مجبور به طراحي نظام‌هاي مديريتي مختلفي خواهد بود. در اين ميان، منطقه خليج فارس از جمله مناطقي است كه هم براي ايران داراي ارزش راهبردي است و هم كانون تهديدهاي قدرت‌هاي مخالف و مداخله‌گر عليه اين كشور مي‌باشد. در اين راستا ايران براي مقابله با اين تهديدها، نيازمند نظام‌هاي واپايشي از جمله نظام بازدارندگي منطقه‌اي مي‌باشد. اين نظام تحت تاثير متغيرهاي نظام منطقه‌اي خليج فارس خواهد بود و بر اساس چنين متغيرهايي، الگوي منطقي و فيزيكي آن شكل مي‌گيرد.. اين پژوهش ضمن بررسي بنيان‌هاي نظري بازدارندگي و ارايه الگوي تحليلي بازدارندگي منطقه‌اي به بررسي ويژگي‌هاي محيط امنيتي و راهبردي نظام خليج فارس پرداخته و سرانجام الگوي بازدارندگي منطقه‌اي ج.ا.ايران را در چنين محيطي ترسيم مي‌نمايد. نويسندگان بر اين باورند كه بازدارندگي مثلثي و شبكه‌اي از جمله الگوهاي كارآمد در راهبرد كلان دفاعي ايران مي‌باشد.