تبارشناسي «واي»

Genealogy of Vayu

مقاله حاضر به توصيف و ريشه‌شناسي يكي از كهن‌ترين ايزدان ايران باستان و دوران هند و ايراني به نام «واي» (وايو) مي‌پردازد و ضمن بدست دادن شواهدي از تصوير اين ايزد در متون مختلف هندي و ايراني چون وداها و گاثاها، پيوند او را با برخي از ايزدان مورد كاوش قرار مي‌دهد. بزرگداشت ايزد واي در اساطير اقوام سومري، اكدي، كلداني و آرامي موضوع بخشي ديگر از اين مقاله است. در پايان نيز نويسنده نقش ايزد باد را در متون و تفاسير دوره اسلامي پي مي‌گيرد و به سير تطور اين ايزد كهن در دوران پس از اسلام مي‌پردازد.

The present article deals with the description and the etymology of Vay (Vayu), one of the antique gods of ancient Persia and the Indo-Iranian era. Having presented certain evidence regarding the image of this god in different Persian and Indian texts such as Vedas and Gathas, this article aims at discussing its connection with certain other gods. The commemoration of the wind god, Vayu in the mythologies of the Sumerian, Akkadian, Kaldani, and the Aramaic (Persian, Arami) people is the subject matter of another part of this article. Finally, the role of the wind god in the texts and the interpretations of the Islamic era is traced by the writer of this article, thus the last part is concerned with the development of this ancient god in the periods after Islam.