تحليل تاثير شاخص هاي اقتصاد دانش محور بر توليد ناخالص داخلي كشورها

Analyzing the Effect of Knowledge-based Economy Indices on Countries’ GDP

اهميت روز افزون نقش دانش در اقتصاد به تفكر «اقتصاد دانش محور» منجر شده است. اقتصاد دانش محور را مي‌توان نوعي از اقتصاد تصور كرد كه در آن توليد و بهره‌برداري از دانش نقش عمده‌اي در ايجاد ثروت ايفا مي‌كند. بر همين اساس نيز هدف اصلي اين مقاله بررسي تاثير شاخص-هاي اقتصاد دانش محور بر توليد ناخالص داخلي كشورها مي باشد. در راستاي هدف اصلي مقاله پنج فرضيه مطرح شده است. اين تحقيق بر اساس هدف، از نوع تحقيقات كاربردي و توسعه اي و بر اساس ماهيّت انجام كار از نوع توصيفي مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه كشورهايي مي باشد كه داده هاي مربوط به درجه اقتصاد دانش محور بودن آنها در پايگاه اطلاعاتي بانك جهاني موجود مي باشد. تعداد اين كشورها بر اساس داده هاي اين پايگاه 148 كشور مي باشد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها در اين تحقيق از آزمون هاي آماري كلموگروف- اسميرنوف و آزمون رگرسيون استفاده شده است. نتايج بررسي ها نشان مي دهد كه توسعه انساني، رژيم اقتصادي و مشوق هاي اقتصادي، سيستم نوآوري و ابداع، آموزش و منابع انساني و زير ساخت هاي اطلاعاتي بر توليد ناخالص داخلي كشورها تاثير دارند.

The increasing importance of the role of knowledge in economy has led to “Knowledge-based economy”. Knowledge-based economy can be considered as a kind of economy in which the creation and application of knowledge play a major role in creating wealth. Accordingly, the main purpose of this paper is to investigate the effect of knowledge-based economy indices on countries’ gross domestic production (GDP). In line with the main aim of the paper, five hypotheses have been proposed. From the viewpoint of the objective, the research is of applied and developmental type, and from the viewpoint of the nature of procedure, it is descriptive. The statistical population includes all the countries whose degree of knowledge-based economy is available in the database of the World Bank. The number of these countries, according to the database, is 148. In order to analyze the data, we used Kolmogorov-Smirnov and regression tests. The results indicate that human development, economic regimes and economic incentives, innovation systems, education and human resources, and information infrastructures have a direct effect on countries’ GDP.