پيشينه لرزه اي و برآورد آهنگ رسوبگذاري در آبرفت هاي جوان باختر تهران (چيتگر) با ‏استفاده از داده هاي پارينه لرزه شناسي

Paleoseismologic Activity and Subsidence Rate on Tehran Alluvium ‎Deposits in Chitgar Section; using Paleoseismological Data

گسل شمال تهران با درازايي نزديك به 110 كيلومتر در شمال تهران از بخش جنوبي البرز مركزي، با راستاي خاوري- باختري ‏‎(N25?E)‎‏ و شيب ‏‎(30?NE)‎‏ در ادامه باختري گسل مشا ‏قرار دارد. شاخه چيتگر مانند گسل هاي ميلاد و وردآورد در قالب سامانه گسلي افزايشي ‏‎(Propagation Fault)‎‏ به سوي جنوب پيشرونده است. مطالعات پيشين ريخت‌ زمين ساختي در ‏راستاي گسل شمال تهران، نشان‌دهنده برش رسوبات كواترنري و سازوكار فشاري با مولفه چپ‌گرد است. تعيين پارامترهاي لرزه اي و رفتار لرزه اي حاصل از جنبش اين سامانه گسل، ‏نيازمند انجام پژوهش هاي پارينه لرزه شناسي است. در اين نوشتار با بهره گيري از روش تطابق چينه اي، برآورد آهنگ رسوبگذاري ‏‎ mm/yr‏16/0 ، لوگ برداري با نسبت ‏ 1/10‏ و روش ‏عكس‌برداري اورتو، 3 تا 6 رخداد لرزه اي كهن با بزرگاي4/7-4/6 با دوره بازگشتي معادل 3650 سال برروي پهنه گسل شمال تهران (ترانشه چيتگر) مشخص شد.‏

The North Tehran Fault with a length of about 110 km in North of Tehran and soutern of central Alborz with W-E trend (N25?E) and dipping ‎‎(30?NE) is located in western of Mosha Fault.The branch of Chitgar such as Milad and Vardavard Fault in the form of propagation fault is ‎increased toward south. Previous morphotectonical investigation along the North Tehran Fault show that shear of quaternary sedimentation ‎and pressure mechanism with left-lateral component. Determination of seismic parameter and seismic action that result of this fault ‎movement, need to doing paleoseismological investigation. In this text with using stratigraphy correlation method, estimated of subsidence ‎rate is 0.16 mm/yr and logging with 1/10 ‎‏ ‏ratio and ortho photography method, 3-6 event is determined with 6.4-7.4 magnitude and ‎recurrence time is 3650 yr at Chitgar trench.‎