جلوه هاي سخنوري در پنج گنج نظامي

Manifestations of Eloquence in Nezamiʹʹs "Panj Ganj"

بازتاب سخن و اهميّت آن، از آغاز تا كنون در آثار شاعران و نويسندگان، شايسته تامّل است. در اين ميان نظامي گنجوي، شاعر داستان‏پرداز قرن ششم هجري، در منظومه‏هاي پنج‏گانه خويش به سخن، شعر و شاعري با ديدي انتقادي نگريسته؛ هرچند آرا و نظريّات او به صورت پراكنده در اشعارش جلوه‏گر شده است ليكن مي‏توان با گردآوري آن ابيات به ژرفاي بنياد فكري او درباره ماهيّت سخن پي برد. در اين جستار سعي شده است با آوردن مقدّماتي در موضوع سخن و معرّفي اجمالي سخن‏سراي گنجه و اسلوب شعر او، ديدگاه وي در پيوند با ابعاد گسترده سخن، با ذكر شواهدي مورد بحث و بررسي قرار گيرد.