اثربخشي روان نمايشگري با محتواي معنوي بر شادي، لذت و سلامت روان دانشجويان

Effectiveness of psychodrama with spiritual content on happiness, pleasure and psychological health in university students

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي روان نمايشگري با محتواي معنوي بر شادي، لذت و سلامت روان دانشجويان بود. روش: روش مطالعه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون با گروه گواه، و جامعه آماري كليه دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه اصفهان به تعداد9620 نفر بود. از ميان آن ها 44 نفر به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي، انتخاب و در دو گروه 22 نفري آزمايش و گواه گمارش شد. هر دو گروه در مراحل پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري يك ماهه، به پرسشنامه هاي شادكامي آكسفورد هيلز و آرگايل (2002)، مقياس خوشكامي اسنيت- هميلتون (1995) و پرسشنامه سلامت عمومي 28 سوالي گلدبرگ (1972) پاسخ دادند. براي گروه آزمايش، ده جلسه گروهي 5/1 ساعتي روان نمايشگري با محتواي معنوي دوبار در هفته، اجرا شد اما گروه گواه مداخله اي دريافت نكرد. براي تحليل داده ها از تحليل واريانس و مان ويتني-يو استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه تمام متغيرهاي وابسته در گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه، ارتقا معناداري داشت. اين نتايج پس از پيگيري يك ماهه نيز تاييد شد. نتيجه گيري: از روان نمايشگري با محتواي معنوي مي توان به عنوان يك روش مداخلاتي موثر در ارتقا شادي، لذت و سلامت روان در جمعيت دانشجويان استفاده كرد.

Aim: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of psychodrama with spiritual content on happiness, pleasure and psychological health in students. Methods: In an experimental study with design of pre-test and post-test with control group, from among all of undergraduate studetnst of Universtiy of Isfahan (N=9620), 44 students were selected by random cluster sampling and assigned to one experimental and one control group (n=22 each group). Both of two groups were respond on Oxford happiness questionnaire (Argyle and Hills, 2002), Snaith-Hamilton Pleasure Scale (1993) and General Health Questionnaire, GHQ-28 (Goldberg, 1972) in pretest, post-test and one month follow up. Ten weekly sessions of 1.5 hour duration of psychodrama with spiritual content was administrated to the experimental group, twice a week, but control group did not receive any intervention. Data was analyzed through analysis of variance and Mann-Witney U. Results: Results showed all dependent variables in the experimental group significantly enhanced compared with control group. These results were confirmed after a one month follow up. Conclusion: Psychodrama with spiritual content can use as an efficient intervention to improve happiness, pleasure and psychological health in student population.