نقض و توسعه قلمرو قرارداد داوري

Infringement and Extension of the Scope of Arbitration Agreement

قرارداد داوري مهم‌ترين معيار تعيين حدود قلمرو صلاحيت مرجع داوري و تجلي‌گاه مبناي مشروعيت داوري است و ممكن است تخطي مرجع داوري از آن، موجب ابطال و عدم‌شناسايي و اجراي راي داوري گردد. نقض قلمرو قرارداد داوري را مي‌توان به دو نوعِ نقض موضوعي و نقض شخصي تقسيم‌بندي نمود. توسعه قرارداد داوري درصورتي‌كه در عمل، موجب نقض قلمرو قرارداد داوري نگردد و صرفاً در حيطه تفسير قرارداد داوري و تشخيص موضوعات و طرف‌هاي حقيقي قرارداد داوري و قصد و اراده واقعي طرفين آن باشد، قابل پذيرش است. در غير اين صورت بايد توسعه قرارداد داوري را برخلاف بديهي‌ترين اصول اوليه حقوقي، و عملي نامشروع توسط مرجع داوري در تجاوز از قلمرو صلاحيت خويش تلقي نمود.

Arbitration agreement is the most important criteria in determining the competence of arbitration tribunal and it also reflects the basis of arbitration legitimacy that its breach can be led to nullification and refusal of recognition and enforcement of related arbitral award. Breach of arbitration agreement can be divided into two groups: subjective breach and objective breach. Extension of arbitration agreement (clause) will be acceptable only if not being led to breach of arbitration agreement and also be applicable in interpreting the arbitration agreement and distinguishing the real parties and their intentions. Otherwise, the extension of arbitration agreement should be considered against the most basic principals of law; meaning that the arbitration tribunal has acted in manifest breach of its competence.