رابطه سبكهاي تفكر با رضايت زناشويي و عزت نفس

investigating in relationship between thinking styles, marital satisfaction and self esteem

در اين پژوهش براي بررسي رابطه بينسبكهاي تفكر با رضايت زناشويي و عزت نفس با استفاده از روش نمونه-گيري تصادفي ساده، 120 نفر از كارشناسان متاهل صنعت خودروي شهر تهران (با مدرك تحصيلي بالاتر از ليسانس و دامنه سني 35 تا 45 سال) انتخاب شدند. سپس پرسشنامه هاي سبك هاي تفكر استرنبرگ و واگنر (1991)، رضايت زناشويي اسلامي (1388)و عزت نفس كوپر اسميت(1968) را تكميل كردند. داده هاي به دست آمده با آزمونهاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره تحليل شدند. نتايج نشان داد كه تمامي سبكهاي سيزده گانه تفكر با رضايت زناشويي رابطه مثيت و معنادار داشتند و از بين آنها سبكهاي تفكر اجرايي و فرد سالار قادر به پيش بيني رضايت زناشويي بودند. از بين سبكهاي تفكر، تنها سبكهاي تفكر اجرايي، مرتبه سالار و برون نگر با عزت نفس رابطه مثبت و معنادار داشتند. بين رضايت زناشويي و عزت نفس رابطه معناداري به دست نيامد (05/0 p < ).

The aim of this study was investigating in relationship between thinking styles, marital satisfaction and self esteem. The statistical community of research includes all married automotive experts in Tehran who had bachelor or higher level of study and were 35-45 years old. The sampling method in the present research was simple random sampling. The 120 numbers of employees were selected. Then they responded to thinking styles questionnaire of Sternberg (1991), marital satisfactionquestionnaire of Islami(1388) and self-esteem questionnaire of cooper smith (1968). Pearson coefficient of correlation, and multivariate regression showed that all of the thinking styles were positively correlated with marital satisfaction. Furthermore, some of the thinking styles were positively correlated with self esteem. Additionally, marital satisfaction and l self esteem were not correlated with together (p < 0/05).