تحولات مورد نياز در سياست‌ها و نهادهاي اقتصادي ايران در راستاي الحاق به سازمان جهاني تجارت

Obligatory Adjustment in Economic Policies and Institutions of Iran in Accession to WTO

مطالعات انجام شده حاكي از آن است كه فرايند تحصيل عضويت در سازمان جهاني تجارت )طي كردن فرايند مذاكرات الحاق(، تحت شرايط مشخص، مي تواند به اثرات مثبت در سياست هاي اقتصادي داخلي و ساختار و كيفيت نهادي كشورهاي متقاضي عضويت بينجامد. در اين مقاله با استفاده از تحليل هاي مقايسه تطبيقي به بررسي اثرات الحاق به WTO بر سياس تهاي اقتصادي داخلي و شاخ صهاي نهادي كشورهاي تاز هملحق شده به آن سازمان، در مقايسه با اعضاي موسس WTO و كشورهاي غيرعضو، پرداخته شده است. همچنين، ضمن مقايسه مقدار و روند تغييرات شاخص هاي مورد نظر براي اقتصاد ايران و تحليل ميزان و علل بروز شكاف بين شاخص هاي مربوط به ايران در مقايسه با متوسط كشورهاي تاز هملحق شده، راهكارهاي اصلاح و بهبود شاخ صهاي مورد نظر و رهكردهايي براي فرايند الحاق ايران به سازمان جهاني تجارت ارايه شده است. در خاتمه نيز ضمن جمع بندي و نتيجه گيري، توصيه هاي سياستي لازم براي اصلاحات وتغييرات ضروري در سياس تها و نهادهاي اقتصادي ايران در جهت آمادگي براي طي كردن موفق فرايند الحاق با هدف انتفاع هرچه بيشتر كشور از حضور آتي در سازمان جهاني تجارت ارايه شده است.

The paper aims to find out how WTO accession process affects economic policies and Institutions in acceding countries. It shows that the process of obtaining WTO membership, under certain circumstances, can lead to substantial improvements in economic policies and institutions. Considering analytical indices, there is a significant gap between Iran and the newly acceded members of WTO in economic policies and institutions infrastructure and quality. Finally, the paper presents some policy implications including obligatory adjustments to improve Iran economic policies and institutions aiming a successful accession process to WTO